Κατάληψη στο Μπίνειο

Φάωνος & Χ. Τρικούπη, Μυτιλήνη

  • Βιβλιοθήκη Μπινείου

  • ΚΙνηματογραφικη Ομαδα Provolone

  • MUSAFERAT

  • Αντιφασιστικός Συντονισμός Λέσβου

  • 105fm

  • Έντυπο δρόμου

Αναστολή Ανοίγματος Βιβλιοθήκης της Κατάληψης στο Μπίνειο

21 Mar 2019

Η Βιβλιοθήκη της Κατάληψης στο Μπίνειο δεν θα λειτουργήσει σήμερα για να στηρίξει την καλεσμένη Μικροφωνική από την Φεμινιστική/Αντισεξιστική ομάδα Μυτιλήνης Anormin@ ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού.


Μικροφωνική

20 Mar 2019

Στις 21/02 στα δικαστήρια της Μυτιλήνης ήρθαμε αντιμέτωπ@ με μια υπόθεση στην οποία το θύμα πήρε τη θέση του θύτη. Η δίκη αυτή ήταν η εξέλιξη μιας υπόθεσης που ξεκίνησε πριν 2 χρόνια στις 19 Ιουνίου, όταν φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου κατήγγειλε τον φύλακα των εστιών για απόπειρα βιασμού. Η υπόθεση δεν έφτασε ποτέ στα δικαστήρια καθώς η κοπέλα αποφάσισε να αποσύρει την καταγγελία λίγους μήνες μετά το συμβάν γιατί – όπως δήλωσε η ίδια – δεχόταν συνεχόμενες απειλές από τον θύτη. Μετά από μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση, η κοπέλα βρέθηκε στο εδώλιο του δικαστηρίου ως κατηγορούμενη και όπου αναγκάστηκε να ξαναζήσει το συμβάν μέσα από τις καταθέσεις του προεδρείου, του δικηγόρου, του φύλακα ακόμα και της γυναίκας του .

Το Πανεπιστήμιο επέλεξε τότε να κρατήσει ουδέτερη στάση απέναντι στο συμβάν με ένα πολύ τυπικό δελτίο τύπου θέλοντας να μην πληγεί το κύρος του. Δήλωσε πως θα υποστήριζε τη φοιτήτρια με κάθε τρόπο όμως αρνήθηκε να διακόψει τη σύμβαση με την εταιρεία σεκιούριτι λόγω οικονομικών συμφερόντων αλλά και να αποκρύψει άλλες προφορικές καταγγελίες, στον υπεύθυνο των εστιών, για παραβιαστικές συμπεριφορές του εν λόγω φύλακα.

Το προφίλ του εργαζομένου, του γείτονα, του ντόπιου ήταν μερικά από τα χαρακτηριστικά που επέλεξε το δικαστήριο για να επικυρώσει την αξιοπιστία του φύλακα. Η κατάσταση και το κλίμα του δικαστηρίου κάνουν εμφανές το γεγονός ότι εστίασαν σε άτοπα επιχειρήματα κι ως συνήθως στα αποτελέσματα ιατροδικαστικών εξετάσεων υποστηρίζοντας πως δεν υπήρξε κάποιο στοιχειό (DNA, εκδορές, σημάδια) που να αποδεικνύει την απόπειρα βιασμού. Η δικαιοσύνη λοιπόν στηριζόμενη κυρίως στα στοιχειά που είχε από την κατάθεση του συνηγόρου του φύλακα προσπαθούσε να βρει την άκρη του νήματος παραλείποντας πολλά από όσα κατέθεσε η κοπέλα και η δικηγόρος της. Κινούνταν διαρκώς σε ένα συγκεκριμένο κύκλο ερωτήσεων, όπως το γιατί δεν κατήγγειλε την ίδια μέρα την απόπειρα, γιατί αποφάσισε να μην μιλήσει σε κανέναν αλλά αντιθέτως λίγες ώρες μετά το συμβάν βρέθηκε με τους φίλους και τον φύλακα σε κοινόχρηστο χώρο συνεχίζοντας απλά την ημέρα της, γιατί τον δέχτηκε στο δωμάτιό της και φυσικά γιατί δεν φώναξε πιο δυνατά. Κατηγορήθηκε από τους μάρτυρες υπεράσπισης και τον συνήγορο του μηνυτή ότι το κίνητρο που την ώθησε να κάνει την καταγγελία ήταν να προσεγγίσει ερωτικά τον κατήγορο κι ότι ευθύνεται που ο ίδιος έχασε την δουλειά. Το μοναδικό άτομο το οποίο υπήρξε μάρτυρας υπεράσπισης της κοπέλας ήταν ο πατέρας της, ο οποίος φυσικά αδυνατούσε να απαντήσει ήρεμα στις ερωτήσεις και να ακούει ξανά και ξανά με λεπτομέρειες τι συνέβη στην κόρη του εκείνο το απόγευμα, επιλέγοντας να μην παρακολουθήσει ολόκληρη την δίκη. Προς μεγάλη μας έκπληξη και μετά από διπλή διακοπή της δικής, παρ’όλο το παραλήρημα του δικηγόρου του μηνυτή που προσπαθούσε συνεχώς να χτίσει το προφίλ ενός ευυπόληπτου πολίτη για τον πελάτη του αλλά και του εισαγγελέα που από την αρχή έδειξε πως υποστηρίζει τη θέση του κατήγορου, η κοπέλα αθωώθηκε….

Σε μια πατριαρχική κοινωνία δεν είναι λίγες οι καταστάσεις έμφυλης βίας που βιώνουμε καθημερινά, οι οποίες είτε μένουν στο παρασκήνιο είτε αφήνονται στα χέρια της δικαιοσύνης, που συνήθως επιλεγεί να εθελοτυφλεί. Η δικαιοσύνη αποτελεί έναν μηχανισμό αναπαραγωγής της κουλτούρας του βιασμού και αυτό γίνεται φανερό σε όσες υποθέσεις φτάνουν εντέλει στις αίθουσες των δικαστηρίων. Εκεί όπου το θύμα θα πρέπει να αποδείξει πως αντιστάθηκε αρκετά στον επικείμενο βιασμό του, με κίνδυνο να περάσει στη θέση του θύτη-κατηγορούμενου αν κριθεί πως αντιστάθηκε «υπερβολικά». Για το δικαστικό σύστημα, βιασμός θεωρείται μόνο η βίαιη διείσδυση του πέους, αποκλείοντας έτσι κάθε άλλη περίπτωση σεξουαλικοποιημένης βίας. Βιασμός αποτελεί οποιαδήποτε καταναγκαστική, μη συναινετική μορφή σεξουαλικοποημένης πράξης με ή χωρίς διείσδυση.Όπως επίσης, πρέπει να μπορεί να καταγγελθεί ως βιασμός η έντονη παραβίαση σε όργανα με σεξουαλική σημασιοδότηση, ακόμα και χωρίς σεξουαλικό κίνητρο.

Στην σεξιστική κοινωνία στην οποία ζούμε, τα γυναικεία σώματα είναι απόλυτα σεξουαλικοποιημένα. Από μικρές μαθαίνουμε να μην ντυνόμαστε προκλητικά, να προσέχουμε την συμπεριφορά μας σε δημόσιους χώρους, να πίνουμε με μέτρο, να δεχόμαστε τις αηδιαστικές φιλοφρονήσεις, τα βλέμματα, τα σφυρίγματα των αντρών και να έχουμε το νου μας να μην βιαστούμε! Οι βιασμοί όμως δεν συμβαίνουν μόνο στο δημόσιο χώρο στον οποίο είμαστε εκτεθειμένες αλλά – όπως και στην περίπτωση της φοιτήτριας – δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που συμβαίνουν σε οικείους για μας χώρους όπως το σπίτι, το πανεπιστήμιο, ο εργασιακός χώρος και ο βιαστής δεν είναι κάποιος «σεξουαλικά πεινασμένος», αλλά ακόμα και ο ίδιος ο υποτιθέμενος φύλακας-προστάτης μας…Εμείς στεκόμαστε ενάντια σε όποιον και όποια αναπαράγει την κουλτούρα του βιασμού και προτάσσουμε την αυτοδιάθεση των σωμάτων και την μεταξύ μας αλληλεγγύη.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ.

Anormin@

Φεμινιστική/Αντισεξιστική ομάδα Μυτιλήνης


Άτακτη Μουσικοποιητική Βραδιά

25 Feb 2019

Παρουσίαση – Συζήτηση

15 Feb 2019

Καθεστώς ασφαλείας: μια κοινωνικό-ιστορική προσέγγιση
Αντιεξέγερση, στρατιωτικοποίηση, αποικιακότητα

Μία συζήτηση με τον Mathieu Rigouste πάνω στη γαλλική σχολή αντιεξέγερσης, από τη συγκρότησή της στον πόλεμο της Αλγερίας μέχρι τις σημερινές της εφαρμογές στο μόνιμο καθεστώς «έκτακτης ανάγκης».

Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί στα γαλλικά με ταυτόχρονη μετάφραση στα ελληνικά

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου

στις 20.30

από την Ομάδα Βιβλιοθήκης της Κατάληψης στο Μπίνειο

4 συνεντεύξεις με τον Mathieu Rigouste μεταφρασμένες στα ελληνικά


Παρουσίαση Μπροσούρας

01 Feb 2019

Ιχνηλατώντας το Δεκέμβρη του 2008 (επανέκδοση)

Η μπροσούρα αυτή εκδόθηκε τον Μάη του 2009, όταν σύντροφοι,μεταξύ αυτών και ο Λ.Φούντας, στον οποίο και αφιερώνεται η έκδοση, επιχείρησαν να αποτυπώσουν τις εμπειρίες, τις μνήμες και τα γεγονότα που σημάδεψαν τον Δεκέμβρη του 2008. Περιλαμβάνει ένα χρονικό της εξέγερσης του Δεκέμβρη, την κατάληψη στην ΓΣΕΕ, τις δράσεις αλληλεγγύης εντός και εκτός των συνόρων, τη στάση του κράτους, την καταστολή,τη θέση των μίντια κ της καθεστωτικής αριστεράς καθώς και τις επιστολές των φυλακισμένων συντρόφων σχετικά με τον Δεκέμβρη. Η επιλογή της επανέκδοσης της μπροσούρας επιχειρεί να ανακαλέσει στη συλλογική μνήμη τα γεγονότα εκείνα που διαμόρφωσαν την εξέγερση του Δεκέμβρη, που διατάραξαν συθέμελα την κοινωνική ειρήνη, να καταδείξει την αποδοχή που οι πρακτικές και τα προτάγματα του α/α κινήματος είχαν από μεγάλα κοινωνικά κομμάτια.

Σάββατο 09 Φεβρουαρίου

στις 20.00

από το

Ταμείο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστών

Θα ακολουθήσει καφενείο οικονομικής ενίσχυσης

με hip hop, trip hop, dubstep, two step, grime και leftfield  ήχους

Προβολή Ταινίας – Συζήτηση

17 Jan 2019

Κυριακή 20 Ιανουαρίου στις 20:00

Προβολή Ταινίας

4 months, 3 weeks and 2 days

θα ακολουθήσει συζήτηση σχετικά με τις αμβλώσεις

Πορεία ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού

12 Dec 2018

Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου

στις 18.00

Συγκέντρωση στα Κεντρικά Λύκεια


Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΙΑ,

ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

Προβολή Ντοκιμαντέρ

09 Dec 2018

Πορεία και πολιτικό καφενείο

03 Dec 2018

 

Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2018

Πορεία στις 18.00 στην Πλατεία Σαπφούς

Προβολή ντοκιμαντέρ στις 20.00 στην Κατάληψη στο Μπίνειο

Πως το καταλάβαμε

Αυτά που ήρθαν

Θα ακολουθήσει πολιτικό καφενείο

 

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008

10 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

 

«Εσείς είστε το κράτος»,

διακήρυττε ο Μητσοτάκης στους απανταχού μπάτσους το 1992, οι οποίοι αποδεικνύουν διαρκώς πόσο μισητοί εχθροί της κοινωνίας είναι κάθε φορά που χτυπάνε διαδηλώσεις και πορείες, ξυλοφορτώνουν μετανάστες, τραμπουκίζουν απροκάλυπτα, καλύπτουν χρυσαυγίτες και τα κάνουν πλακάκια με το οργανωμένο έγκλημα…

Δεκαέξι χρόνια μετά από αυτή τη δήλωση-κρατική κάλυψη της αστυνομίας, ο 15χρονος μαθητής Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από το όπλο του ειδικού φρουρού, Επαμεινώνδα Κορκονέα, σε παράδρομο των Εξαρχείων το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη του 2008.

Αμέσως μετά το περιστατικό, η κυρίαρχη λογική που εξέφραζαν τα αστικά ΜΜΕ (π.χ. mega) ήταν κατάφορα υπερασπιστική, προτάσσοντας την ανάγκη αυτοάμυνας των αστυνομικών λόγω αναίτιας επίθεσης εκ μέρους των νεαρών. Ταυτόχρονα όμως το πραγματικό γεγονός διαδιδόταν σε όλη την Ελλάδα, με αποτέλεσμα την εκδήλωση των πρώτων αντιδράσεων αρχικά στην Αθήνα και εν συνεχεία σε διάφορα μέρη της χώρας. Από τις πρώτες ώρες και για αρκετό καιρό ακόμα ξεκινούν συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, πορείες, διαδηλώσεις, καταλήψεις σε σχολεία, σχολές και δημόσια κτήρια και επιθέσεις σε τράπεζες και πολυκαταστήματα, αντιδράσεις που έδωσαν στην εξέγερση χαρακτηριστικά αντι-κατασταλτικού/κρατικού/καπιταλιστικού περιεχομένου. Η μαζικότητα και η ένταση των κινητοποιήσεων ξεπέρασαν τις προσδοκίες κράτους και αστυνομίας για μια σύντομη αποσυμπίεση μίας χλιαρής κοινωνικής δυσφορίας, κάτι που οδήγησε σε σκηνικά ανελέητης κρατικής καταστολής και βίας.

Δέκα χρόνια μετά, οι συνθήκες οι οποίες προκάλεσαν την εξέγερση του 2008 όχι μόνο συνεχίζουν να μένουν απαράλλακτες αλλά εντείνονται ραγδαίως εν ονόματι του κέρδους, της περιουσίας, του έθνους και της «ασφάλειας». Περιθωριοποιημένα κομμάτια του πληθυσμού παραμένουν στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής. Παράλληλα άνθρωποι δολοφονούνται από αφεντικά, φασίστες και τον οποιοδήποτε υιοθετεί και (ανα)παράγει εξουσιαστικές λογικές καθώς και από το ίδιο το κράτος, μέσω των δυνάμεων καταστολής αλλά και της άσκησης πολιτικών, που δημιουργούν συνθήκες εξαθλίωσης και κοινωνικού κανιβαλισμού, οδηγώντας ανθρώπους μέχρι και στην αυτοκτονία. Ταυτόχρονα, οι ανθρώπινες προσπάθειες να αντιπαρατεθούν σε αυτές τις συνθήκες εξαθλίωσης μέσω των κινημάτων βρίσκονται αντιμέτωποι με την όλο και εντεινόμενη καταστολή. Ζαρντινιέρες, μαχαιρώματα και πογκρόμ κατά μεταναστών, βασανιστήρια μέσα σε αστυνομικά τμήματα, επιθέσεις σε πορείες, δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τραμπουκισμοί σε Κερατέα, Σκουριές και Λευκίμμη, δολοφονία του Ζακ…όλα σημεία των καιρών, να μας θυμίζουν το πραγματικό πρόσωπο της εξουσίας η οποία συντηρεί μια ανεξάρτητη αστυνομία με ακροδεξιό πρόσημο και αναβαθμίζει συνεχώς το ρόλο της, στρατικοποιώντας την με σκοπό να καταστείλει κάθε κοινωνικό αγώνα.

Εντέλει, ο αντίκτυπος του Δεκέμβρη του 2008 αποτυπώθηκε σε διάφορους χώρους με αποτέλεσμα ένα πολύμορφο κύμα δράσεων. Από τη μία πλευρά, το στίγμα του Δεκέμβρη στο εσωτερικό του ευρύτερου α/α κινήματος αποτέλεσε το εφαλτήριο για τη δημιουργία μιας νέας γενιάς πολιτικών υποκειμένων αλλά και καινούργιων κινηματικών εγχειρημάτων σε πολλά μέρη. Από την άλλη, παρείσφρησε σε διάφορα πεδία της κοινωνικής ζωής, με διάφορες δομές και χώρους, που άλλοτε ήταν στα χέρια του κράτους ή ιδιωτών, να επαναπροσδιορίζονται από τα κάτω και να λειτουργούν μακριά από κομματικούς παράγοντες, και ιδιωτικά/κρατικά συμφέροντα.

Γιατί κατεβαίνουμε στο δρόμο….

Οι εξεγέρσεις του παρελθόντος είναι και θα είναι η ιστορική παρακαταθήκη  που μας δίνει το έναυσμα για τις εξεγέρσεις του μέλλοντος, ενάντια στις καταπιεστικές και εξαθλιωτικές συνθήκες που μας επιβάλλουν το κράτος, οι οικονομικές ελίτ και η πατριαρχία. Αυτό ωστόσο αποτελεί ένα μόνο κομμάτι του αγώνα, αφού ο πόλεμος με την εξουσία σε κάθε της μορφή είναι μόνιμος, μέχρι την ολική καταστροφή της. Δεν ξεχνάμε με ποιους έχουμε να κάνουμε, δεν συγχωρούμε τον κάθε λογής Κορκονέα, στεκόμαστε απέναντι σε αφεντικά, μπάτσους, φασίστες και κράτος.

Θα μας βρίσκουν πάντα στους δρόμους της κοινωνικής ελευθερίας και της ευτοπίας μας – όπως και 10 χρόνια πριν – στους Δεκέμβρηδες του μέλλοντος….

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ

ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

 

Κατάληψη στο Μπίνειο

Δεκέμβρης 2018

Εκδηλώσεις από την Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση

30 Nov 2018