Κατάληψη στο Μπίνειο

Φάωνος & Χ. Τρικούπη, Μυτιλήνη

  • Βιβλιοθήκη Μπινείου

  • ΚΙνηματογραφικη Ομαδα Provolone

  • MUSAFERAT

  • Αντιφασιστικός Συντονισμός Λέσβου

  • 105fm

  • Έντυπο δρόμου

Θερινή προβολή 07/07 στις 20:00 στην αυλή της κατάληψης του Μπινείου. Summer screening, tonight at 20:00 in Bineio’s squat yard.

07 Jul 2021

ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΕΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2021, 18.30 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

07 Jul 2021

ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΟΝΑΞΙΕΣ , ΝΑ ΞΕΧΥΘΟΥΜΕ ΜΕ ΟΡΓΗ

Νομίζατε ότι θα μας κλείνατε μέσα και εμείς θα μέναμε σιωπηλές και ήσυχες. Λέγατε ότι θέλετε να μας προστατέψετε, αλλά δε νοιαστήκατε για αυτές που μπήκαν στο στόμα του λύκου. Νομίζατε ότι τα σημάδια στα σώματα μας θα ‘μέναν κρυμμένα με τις πλάτες και τις συγκαλύψεις σας. Νομίζατε ότι ο φόβος θα νικήσει το θυμό μας. Νομίζατε ότι θα κάνετε ό,τι θέλετε ανενόχλητοι. Νομίζατε ότι δε θα βρούμε η μία την άλλη… Νομίζατε. Εγκλεισμός μέσα στα σπίτια μας συντροφιά με τους κακοποιητές μας, ποινικοποίηση κάθε συναναστροφής έξω από την οικεία και την εργασία, συνεχείς απόπειρες διάλυσης κάθε κοινωνικής δομής που προτάσσει την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη- αυτή είναι η συνταγή για να μείνουμε ασφαλείς. Και σε αυτή την κρίση, η καταπίεση και η απόγνωση βρήκαν για άλλη μια φορά διέξοδο στα σώματά μας, με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Τα περιστατικά έμφυλης και σεξουαλικοποιημένης βίας κατακλύζουν καθημερινά την επικαιρότητα. Η βία αυτή παίρνει πολλά πρόσωπα. 
Από την γυναικοκτονία στα Γλυκά Νερά -που επί ένα μήνα η ελληνική κοινωνία μη μπορώντας να αποδεχθεί ότι είχε διαπραχθεί από «δικά μας παιδιά» στοχοποιούσε «κακούς ξένους», για να την παρουσιάσει τελικώς σαν ένα έγκλημα ακραίο και μεμονωμένο, λες και δεν ήταν ήδη η τρίτη γυναικοκτονία μέσα στο 2021,από τον ξυλοδαρμό και πολλαπλό βιασμό γυναίκας που εργάζεται στην καθαριότητα στα Πετράλωνα, την παρενόχληση ανήλικης στο Άργος από ομάδα αντρών και τον ξυλοδαρμό του πατέρα της όταν ο ίδιος παρενέβη, μέχρι τον θάνατο της 14χρονης Γωγώς, η οποία εξωθήθηκε σε επικίνδυνη χειρουργική επέμβαση μέσα σε μία σεξιστική και χοντροφοβική κουλτούρα και τον χλευασμό και στη συνέχεια εγκατάλειψη της Δήμητρ@ς από τη Λέσβο, που συνεχίστηκαν και μετά το θάνατό της.
Σήμερα το τείχος της σιωπής μοιάζει να ραγίζει και όλο και περισσότερες φωνές φτάνουν στα αυτιά μας, ενώ κινήματα ενάντια στην έμφυλη βία βρίσκουν ευρεία κοινωνική αναγνώριση. Δεν βιαζόμαστε να πανηγυρίσουμε. Γνωρίζουμε ότι για κάθε φωνή που ακούγεται υπάρχουν εκατοντάδες άλλες που μένουν στη σιωπή. Παρακολουθούμε καθημερινά τα ΜΜΕ να μετατρέπουν τους εφιάλτες μας σε θέαμα και καταναλωτικό προϊόν, μέχρι να πάψουν να διεγείρουν οποιοδήποτε συναίσθημα. Βλέπουμε συστηματικά να αναζητείται η ευθύνη στις ίδιες τις γυναίκες και τις θηλυκότητες και σε όσα δεν συμμορφώνονται με τα έμφυλα πρότυπα, διαιωνίζοντας και νομιμοποιώντας έτσι την έμφυλη βία και την κουλτούρα του βιασμού: μα καλά γιατί δεν έφευγε, γιατί δεν μιλούσε νωρίτερα, τι ήθελε μαζί του, γιατί δεν πρόσεχε; Την ίδια στιγμή οι βασανιστές μας ξεπλένονται ως παθιασμένοι, προδομένοι άνδρες, ήρωες τραγωδίας, καλά και νοικοκυρεμένα παιδιά, άνθρωποι του θεού. 
Εμάς πάλι, όλα αυτά μας πληγώνουν και μας εξοργίζουν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μας εκπλήσσουν. Δεν είμαστε αφελείς. Δεν αντιμετωπίζουμε τα περιστατικά ως μεμονωμένα, αλλά βλέπουμε το προφανές, το συνδετικό κρίκο μεταξύ αυτών: την πατριαρχία. Και πλέον δε δεχόμαστε τις κακοποιήσεις και παραβιάσεις αυτές ως πεπρωμένο μας, αλλά αντιστεκόμαστε. Στηρίζουμε η μία τ@ άλλο ενάντια στην βίαιη κανονικότητα της πατριαρχίας και κάθε άλλου συστήματος εξουσίας, οργανωνόμαστε από τα κάτω, με κάθε τρόπο, και μακριά από πρακτικές που εμπλέκουν το κράτος, τους δικαστές και τους μπάτσους του. Στεκόμαστε με αλληλεγγύη και στοργή η μία δίπλα στην άλλ@ και ενάντια σε όσα μας καταπιέζουν και μας εξοντώνουν. Το τσούξιμο από τις πληγές μας, μας φέρνει σε συνεχή ετοιμότητα για επίθεση. Είμαστε εδώ και είμαστε πολλές. Και όσες δεν είναι πια μαζί μας θρέφουν το θυμό και την οργή μας. Για όσες δεν είναι πια μαζί μας, υψώνουμε όλο και πιο δυνατά την φωνή μας.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 8/7, ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

Φεμινιστική – αντισεξιστική ομάδα Μυτιλήνης Anormin@

WE WILL END OUR ISOLATION, WE WILL UNLEASH OUR RAGE

You thought you could lock us up and we'd stay silent and submissive. You claimed you wanted to protect us, but you didn't care about those who were tossed to the wolves. You thought the scars on our bodies would stay masked by your good graces and deceitful gestures. You thought fear would overcome our anger. You thought you could do whatever you wanted without any interference. You thought we wouldn't find each other... You thought.Confined to our homes in the company of our abusers, criminalized for any social interactions except for those inside our homes and workplaces, constant attempts to crush every social model of self-organization and solidarity - this is the recipe for staying safe. And in this crisis, with heightened intensity, oppression and despair have once again found an outlet on our bodies. Incidents of sexual and gender based violence inundate the news every day. This violence takes many forms. 
From the femicide in Glyka Nera - which for a month greek society, unable to accept that it was committed by "one of our own", targeted "evil foreigners", and finally presented the crime as an isolated, extreme case, as if it was not already the third femicide in 2021,from the beating and repeated rape of a woman working in cleaning services in Petralona,the harassment of a young girl in Argos by a group of men and the brutal beating of her father when he intervened, the death of 14-year-old Gogo, following a dangerous surgery she was pressured into by a sexist and fatphobic culture,to the taunting and abandonment of Dimitr@ from Lesvos, which continued even after her death.
Today, cracks are forming in the the wall of silence and more and more voices are being heard, as movements against gender based violence are gaining wider recognition in society. We are in no rush to celebrate. We know that for every voice that is heard, there are hundreds of others that remain silent. 
We watch daily as the mass media turn our nightmares into sensational spectacles to be consumed, until they cease to arouse any emotion. We systematically see the blame being placed on women and those who do not conform to gender norms, thus perpetuating and legitimizing gender based violence and rape culture: well, why didn't she leave, why didn't she speak up earlier, what did she want with him anyway, why wasn't she more careful? At the same time, our abusers are whitewashed as passion-driven, tragedy befallen, betrayed, good and decent men, men of God. 
We are hurt and angered, but in no way surprised. We are not naive. We do not treat these incidents as isolated, and we see the obvious link between them: the patriarchy. And we no longer accept these abuses and violations as our destiny, and we resist. We support each other against the violent normality of the patriarchy and every other system of power, we organize from the bottom up, with every means, but outside the systems of the state, its judges and prosecutors, and its police. We stand in solidarity and with affection for each other, and against all that oppresses and seeks to eliminate us. The sting of our open wounds ensures that we are in a state of constant readiness to fight. We are here and we are many. And those who are no longer with us feed our anger and rage. For those who are no longer with us, we raise our voices ever louder.

DEMO THURSDAY 8/7, 18:30 IN SAPPHO SQUARE

Feminist – anti-sexist collective Mytilene – Anormin@

Ενημερωτικό κείμενο για τα τελευταία γεγονότα στη Λέσβο (9/2020)

14 Sep 2020

Παρατηρώντας την πορεία των γεγονότων έτσι όπως συνέβησαν από την περίοδο του lockdown μέχρι και την φωτιά στο ΚΥΤ της Μόριας, δεν εκπλήσσει κανέναν το αποτέλεσμα όλων αυτών που βιώνουμε τις τελευταίες ημέρες στο νησί της Λέσβου. Η καραντίνα ήρθε την χρονική περίοδο της αποτυχημένης απόπειρας δημιουργίας κλειστής δομής στην Καράβα, της απόρριψης των αιτήσεων ασύλου και των αλλεπάλληλων επαναπροωθήσεων μεταναστών/τριών από το λιμενικό.  Παρόλα αυτά από την αρχή της καραντίνας η τακτική της κυβέρνησης παρέμενε η ίδια, με την επίμονη προσπάθεια δημιουργίας κλειστών δομών, την αποτυχημένη απόπειρα κατασκευής τους και την άτακτη φυγή των δυνάμεων καταστολής στα τέλη Φεβρουαρίου.

Όλο το διάστημα της καραντίνας οι μετανάστες/τριες στερήθηκαν και τα ελάχιστα δικαιώματα, τα οποία είχαν, αφού είδαν τη ζωή τους να υποτιμάται βίαια ακόμα μια φορά. Όσοι διέμεναν στα ΚΥΤ συνέχιζαν να στοιβάζονται σε ακατάλληλες δομές, χωρίς παρουσία ειδικευμένου ιατρικού προσωπικού και χωρίς κανένα ίχνος υγειονομικής περίθαλψης.

Στην δυστοπική αυτή πραγματικότητα ενός καθεστώτος αποκλεισμού και φόβου, το Μπίνειο στάθηκε αλληλέγγυο σε όλους τους ανθρώπους, οι οποίοι εκτοπισμένοι από την χώρα τους, ψάχνουν ένα καλύτερο αύριο για να μπορέσουν να ζήσουν. Το πλέον σημαντικό εγχείρημα της κατάληψης, το οποίο δημιουργήθηκε  εν καιρώ της πανδημίας, είναι το Δίκτυο  Αλληλοβοήθειας Λέσβου (Lesvos Mutual Aid Network). Το Network είναι μία αναρχική-αυτοοργανωμένη ομάδα η οποία από την αρχή της δράσης της έχει ως στόχο την στήριξη ατόμων που βρίσκονται σε ανάγκη.

Στις αρχές Σεπτέμβρη με την εμφάνιση των πρώτων κρουσμάτων στο ΚΥΤ της Μόριας η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι η δομή θα τεθεί σε καθεστώς «υγειονομικού αποκλεισμού», δηλαδή απόλυτης απομόνωσης. Πιο συγκεκριμένα το Υπουργείο Μετανάστευσης εφάρμοσε το σχέδιο «ΑΓΝΟΔΙΚΗ», το οποίο θέτει σε ισχυρά μέτρα περιορισμού μετακίνησης των ανθρώπων που διαμένουν σε όλα τα ΚΥΤ και τις δομές σε όλη τη χώρα. Η ανακοίνωση αυτή έφερε σε απόγνωση τους ανθρώπους που ήδη ζούσαν σαν έγκλειστοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αντιδρώντας άμεσα για τις εξευτελιστικές συνθήκες στις οποίες θα τίθεντο σε καραντίνα, όσοι και όσες είχαν προσβληθεί από τον ιό. Το αποκορύφωμα σε αυτή την ασφυκτική κατάσταση υπήρξε η φωτιά στην Μόρια. Η φωτιά δεν προκάλεσε έκπληξη στους ανθρώπους που ζούνε και δραστηριοποιούνται στο νησί της Λέσβου. Αντίθετα θεωρήθηκε λογικό επόμενο της αθλιότητας του κέντρου κράτησης.

Αποτέλεσμα αυτού ήταν η ακραία εμφάνιση μιας κατασταλτικής πολιτικής  από πλευράς της κυβέρνησης η οποία έθεσε την Λέσβο για τέσσερις μήνες σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, φέρνοντας  ενισχύσεις ΜΑΤ και στρατού από όλη την επικράτεια. Έντονη ήταν όμως και η παρακρατική δράση από κατοίκους του νησιού οι οποίοι με την συγκατάθεση και την υποστήριξη της  τοπικής αυτό διοίκησης, στήνανε μπλόκα ενάντια στους μετανάστες που βρέθηκαν στο δρόμο. 

Πέρα από τις δράσεις του δικτύου αλληλοβοήθειας που ξεκινάνε από τα τέλη Απριλίου, τα άτομα και οι συλλογικότητες που στεγάζονται πολιτικά στην Κατάληψη στο Μπίνειο  δεν θα μπορούσαν να μην πάρουν θέση  στην άνιση μάχη κατά των μεταναστών/τριών. Αρχικά με την άμεση ανταπόκριση του No Border Kitchen με τη  διανομή φαγητού, νερού και ειδών πρώτης ανάγκης και μετέπειτα με την συμμετοχή στο κοινό κάλεσμα για την διεξαγωγή πορείας αλληλεγγύης την Παρασκευή 11/9  που έγινε από συλλογικότητες του νησιού.

Σε αυτήν την πορεία φάνηκαν οι διαθέσεις της κυβέρνησης όσον αφορά την αντιμετώπιση οποιασδήποτε δράσης  αντιτασσόταν του πατριωτικού αφηγήματος. Αφήγημα το οποίο έχει ως θεωρητικό πυλώνα τα ιδεολογήματα του εθνικισμού και του σωβινισμού,  ικανά για να δημιουργήσουν ένα συμπαγές σύνολο οπαδών ενάντια στην απειλή αλλοτρίωσης της εθνικής και πολιτισμικής ταυτότητας της χώρας.

 Πιο συγκεκριμένα  από την μία πλευρά υπήρχαν συντονισμένα μπλόκα, που είχαν οργανωθεί από ακροδεξιές ομάδες με τις ευχές της τοπικής αυτοδιοίκησης και δεν ενοχλήθηκαν από τις δυνάμεις καταστολής. Από την άλλη, όμως, υπήρχε άγρια καταστολή στην πορεία αλληλεγγύης στους/στις μετανάστριες/ες , ασχέτως αν δεν υπήρχε κανένα ίχνος πρόκλησης από το σώμα της πορείας.

Τα ΜΑΤ, λυσσασμένα εξαρχής, επιτέθηκαν χωρίς καμία προειδοποίηση αρχικά με δακρυγόνα και κρότου λάμψης και στην συνέχεια με γκλοπ, χέρια, πόδια και ότι άλλο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί έτσι ώστε να σπάσει όσο πιο γρήγορα το σώμα της πορείας. Ταυτόχρονα υπήρχε και έντονη κινητικότητα  φασιστών και ακροδεξιών στοιχείων κρυμμένων  στους γύρω δρόμους  και τα στενά της πόλης, οι οποίοι  με την γνωστή τακτική της ρουφανιάς δρούσαν σε άριστη συνεργασία με τις δυνάμεις καταστολής ενάντια στους αλληλέγγυους και αλληλέγγυες. Η βραδιά  έκλεισε με 9 προσαγωγές ατόμων, κάποιες εξ’ αυτών βίαιες.   Τα άτομα αυτά  τελικά αφέθηκαν ελεύθερα, κατόπιν παρεμβάσεως αλληλέγγυων δικηγόρων.

Σε αυτό το κλίμα μισανθρωπισμού και ακροδεξιάς ρητορικής θα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για όσο χρειαστεί ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό, την κρατική καταστολή και τις πολιτικές θανάτου. Δείχνοντας πάντα την έμπρακτη αλληλεγγύη μας σε όλα τα καταπιεσμένα κομμάτια αυτής της κοινωνίας. απαιτούμε χαρτιά και ελεύθερη μετακίνηση για όλους και όλες και καμία δομή ανοιχτή ή κλειστή ποτέ και πουθενά.

Κατάληψη στο Μπίνειο

Πορεία 14.3.20, 18:00

11 Mar 2020

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΟΙ
ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ


Την ώρα που οι ξενοφοβικές επιθέσεις, τα face control και οι εμπρησμοί τείνουν να γινουν η κανονικότητα στο νησί της Λέσβου, η παρουσία δυνάμεων καταστολής και η στρατιωτικοποίηση των συνόρων στο νησί συνεχίζει να εντείνεται. Στο στόχαστρο βρίσκονται μετανάστες, εργαζόμενοι σε ΜΚΟ και όποιος άλλος διαφωνεί, ως υπαίτιοι για την υποβάθμιση της καθημερινής ζωής. Πραγματικός υπαίτιος για αυτήν την υποβάθμιση είναι το κράτος και το κεφάλαιο που γεννούν τον πόλεμο, τον θάνατο και τον εθνικισμό. Απέναντι στην φασιστική απειλή, την αστυνομία και τα ΜΜΕ που προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν ένα κλίμα φόβου κι επιχειρούν να καταστείλουν κάθε αντίδραση, κατεβαίνουμε στο δρόμο για να διεκδικήσουμε αυτά που θεωρούμε ως αυτονόητα

Ανοιχτά σύνορα και ελεύθερη μετακίνηση
Κλείσιμο όλων των στρατοπέδων συγκέντρωσης
Ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 14.3.20, 18:00 ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ & ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Κατάληψη στο Μπίνειο

Πολιτική εκδήλωση: Ο Ρατσισμός ως υλικό συμφέρον

12 Feb 2020
Για να διαβάσεις την αφίσα κάνε κλικ πάνω της

Το Σάββατο 15 Φλεβάρη στις 18:00 στην Κατάληψη στο Μπίνειο

Οι καταλήψεις δεν καταστέλλονται – δεν παραδίδονται- δεν εκκενώνονται

10 Dec 2019
No photo description available.

Αφίσα που συνυπογράφουν 20 καταλήψεις από τον ελλαδικό χώρο, μεταξύ των οποίων και η κατάληψη στο Μπίνειο.

Ρεμπέτικο γλέντι οικονομικής ενίσχυσης της κατάληψης

10 Dec 2019

Διήμερο δράσεων 5-6 Δεκέμβρη – Στα τελεσίγραφα και τους Δεκέμβρηδες απαντάμε με εξεγέρσεις

04 Dec 2019

Ούτε μπαρουταποθήκες, ούτε εστίες ανομίας. Οι καταλήψεις είναι το σημείο συνάντησης όλων εμάς που θελήσαμε να συλλογικοποιήσουμε τον αγώνα μας ενάντια στην τρομοκρατία του ενοικίου, του αφεντικού, του μπάτσου – εναντία στην διαρκή υποτίμηση των ζωών μας. Οι ιδέες που απαρτίζουν μια κατάληψη δεν είναι εγκλωβισμένες στους τέσσερις τοίχους ενός κτηρίου. Αντιθέτως, διακινούνται ελεύθερα από μυαλό σε μυαλό και είναι αδύνατον να εξοντωθούν. Είναι χώροι μέσα στους οποίους στεγάζουμε τις υλικές και τις πολιτικές μας ανάγκες, χώροι όπου συλλογικοποιούμε τα βιώματα και τις αρνήσεις μας, προκειμένου να αντισταθούμε στον πληκτικό κόσμο της κανονικότητας που περιφρουρούν το κράτος και τα τσιράκια του. Μιας κανονικότητας που αφήνει ανθρώπους στον δρόμο και ταυτόχρονα προστατεύει με τους νόμους της τα άδεια σπίτια από τους εισβολείς. Οι καταλήψεις, τελικά, δεν είναι τα ντουβάρια – είμαστε εμείς, εμείς που πήραμε τις ζωές μας στα χεριά μας αντί να περιμένουμε από τα ψίχουλα του φιλάνθρωπου προσωπείου του καπιταλισμού.

Βίαιες αστυνομικές εισβολές στα πανεπιστήμια, σεξιστικές επιθέσεις στα Εξάρχεια και ξύλο σε όποιον δεν ταιριάζει στα αισθητικά πρότυπα των ΜΑΤ, ξερονήσια και κλειστές φυλακές τύπου Αλκατράζ για μετανάστ(ρι)ες είναι μόνο μερικά στιγμιότυπα της κανονικότητας που γίνεται προσπάθεια να επιβληθεί. Μέσα σε αυτή την καθημερινότητα ήρθε να προστεθεί και το τελεσίγραφο Χρυσοχοΐδη, που απειλεί με άμεση εκκένωση όλες τις καταλήψεις μέχρι τις 6 Δεκέμβρη. Η ημερομηνία λήξης της διορίας σαφώς και δεν είναι συμπτωματική. Η πολιτική ηγεσία της ΝΔ προσπαθεί να κάνει μια σφυγμομέτρηση των κινηματικών μας δυνάμεων, ενώ παράλληλα χρησιμοποιεί τα ΜΜΕ ως εγκάθετο για να λασπολογήσει οποιαδήποτε κινητοποίηση αμφισβητεί την δήθεν παντοδυναμία της. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να σπείρει τον φόβο στις τάξεις μας αποσκοπεί στο ύστατο στάδιο τρομοκράτησης: την αυτοεκκένωση μας. Εμείς από την μεριά μας, όχι μόνο δεν υπάρχει περίπτωση να πράξουμε κάτι τέτοιο, αλλά θα καταστήσουμε σαφές προς κάθε υπεύθυνο πως η οποιαδήποτε αστυνομική επιχείρηση στους χώρους μας θα απαντηθεί αναλόγως. Έτσι, θέτουμε τις πρυτανικές αρχές προ των ευθυνών τους σε περίπτωση που νομίζουν ότι η εκκένωση της κατάληψης μας θα είναι επιστροφή στην ‘’πολυπόθητη’’ κανονικότητα τους.

Η κατασταλτική πολιτική της κυβέρνησης δεν ήρθε βέβαια σαν κεραυνός εν αιθρία. Η πολιτική αυτή υπάγεται σε ένα πανευρωπαϊκό επίπεδο διαχείρισης και καταστολής του κινήματος των καταλήψεων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα  αυτής της καταστολής αποτελούν η εκκένωση της κατάληψης Rozbrat στο Poznan της Πολωνίας και η ADM στο Άμστερνταμ. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και η ΝΔ είναι εκφραστές αυτής της πολιτικής στον Ελλαδικό χώρο, μιας πολιτικής τακτικής η οποία, εκτός του κινήματος των καταλήψεων, βάζει στο στόχαστρο ακόμη περισσότερο τους/τις μετανάστ(ρι)ες παρουσιάζοντάς τους ως παράνομους μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν. Αυτό είναι ακόμη πιο φανερό σε εμάς, καθώς οι περισσότερες καταλήψεις που έχουν εκκενωθεί ή απειλούνται με εκκένωση είναι καταλήψεις μεταναστ(ρι)ών. Έτσι λοιπόν, ο κατατρεγμένος πρόσφυγας ως παγκόσμιος εχθρός,  σε συνδυασμό με το ανταγωνιστικό κίνημα ως εσωτερικός, αποτελούν μαζί τρόπαιο στα χέρια της εκάστοτε εξουσίας και πρέπει να παταχθούν, ώστε να γίνουν αόρατοι- είτε μέσω κλειστών κέντρων κράτησης για τους/τις μετανάστ(ρι)ες, είτε μέσω ποινικοποίησης της οποιασδήποτε κινητοποίησης.
Για αυτό, και για όλους τους λόγους του κόσμου, καλούμε στην πλαισίωση των δράσεων ενάντια στην κρατική καταστολή.

ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ & ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 5/12 ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6/12 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΙ ‘Η ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ – ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ

Κατάληψη στο Μπίνειο

Πάρτυ από την ομάδα Βιβλιοθήκης / Party at Mpineio squat

14 Nov 2019

Rojava Film Commune

16 Oct 2019

Προβολή/ Συζήτηση