Κατάληψη στο Μπίνειο

Φάωνος & Χ. Τρικούπη, Μυτιλήνη

  • Βιβλιοθήκη Μπινείου

  • ΚΙνηματογραφικη Ομαδα Provolone

  • MUSAFERAT

  • Αντιφασιστικός Συντονισμός Λέσβου

  • 105fm

  • Έντυπο δρόμου

Πορεία και πολιτικό καφενείο

03 Dec 2018

 

Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2018

Πορεία στις 18.00 στην Πλατεία Σαπφούς

Προβολή ντοκιμαντέρ στις 20.00 στην Κατάληψη στο Μπίνειο

Πως το καταλάβαμε

Αυτά που ήρθαν

Θα ακολουθήσει πολιτικό καφενείο

 

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008

10 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

 

«Εσείς είστε το κράτος»,

διακήρυττε ο Μητσοτάκης στους απανταχού μπάτσους το 1992, οι οποίοι αποδεικνύουν διαρκώς πόσο μισητοί εχθροί της κοινωνίας είναι κάθε φορά που χτυπάνε διαδηλώσεις και πορείες, ξυλοφορτώνουν μετανάστες, τραμπουκίζουν απροκάλυπτα, καλύπτουν χρυσαυγίτες και τα κάνουν πλακάκια με το οργανωμένο έγκλημα…

Δεκαέξι χρόνια μετά από αυτή τη δήλωση-κρατική κάλυψη της αστυνομίας, ο 15χρονος μαθητής Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από το όπλο του ειδικού φρουρού, Επαμεινώνδα Κορκονέα, σε παράδρομο των Εξαρχείων το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη του 2008.

Αμέσως μετά το περιστατικό, η κυρίαρχη λογική που εξέφραζαν τα αστικά ΜΜΕ (π.χ. mega) ήταν κατάφορα υπερασπιστική, προτάσσοντας την ανάγκη αυτοάμυνας των αστυνομικών λόγω αναίτιας επίθεσης εκ μέρους των νεαρών. Ταυτόχρονα όμως το πραγματικό γεγονός διαδιδόταν σε όλη την Ελλάδα, με αποτέλεσμα την εκδήλωση των πρώτων αντιδράσεων αρχικά στην Αθήνα και εν συνεχεία σε διάφορα μέρη της χώρας. Από τις πρώτες ώρες και για αρκετό καιρό ακόμα ξεκινούν συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, πορείες, διαδηλώσεις, καταλήψεις σε σχολεία, σχολές και δημόσια κτήρια και επιθέσεις σε τράπεζες και πολυκαταστήματα, αντιδράσεις που έδωσαν στην εξέγερση χαρακτηριστικά αντι-κατασταλτικού/κρατικού/καπιταλιστικού περιεχομένου. Η μαζικότητα και η ένταση των κινητοποιήσεων ξεπέρασαν τις προσδοκίες κράτους και αστυνομίας για μια σύντομη αποσυμπίεση μίας χλιαρής κοινωνικής δυσφορίας, κάτι που οδήγησε σε σκηνικά ανελέητης κρατικής καταστολής και βίας.

Δέκα χρόνια μετά, οι συνθήκες οι οποίες προκάλεσαν την εξέγερση του 2008 όχι μόνο συνεχίζουν να μένουν απαράλλακτες αλλά εντείνονται ραγδαίως εν ονόματι του κέρδους, της περιουσίας, του έθνους και της «ασφάλειας». Περιθωριοποιημένα κομμάτια του πληθυσμού παραμένουν στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής. Παράλληλα άνθρωποι δολοφονούνται από αφεντικά, φασίστες και τον οποιοδήποτε υιοθετεί και (ανα)παράγει εξουσιαστικές λογικές καθώς και από το ίδιο το κράτος, μέσω των δυνάμεων καταστολής αλλά και της άσκησης πολιτικών, που δημιουργούν συνθήκες εξαθλίωσης και κοινωνικού κανιβαλισμού, οδηγώντας ανθρώπους μέχρι και στην αυτοκτονία. Ταυτόχρονα, οι ανθρώπινες προσπάθειες να αντιπαρατεθούν σε αυτές τις συνθήκες εξαθλίωσης μέσω των κινημάτων βρίσκονται αντιμέτωποι με την όλο και εντεινόμενη καταστολή. Ζαρντινιέρες, μαχαιρώματα και πογκρόμ κατά μεταναστών, βασανιστήρια μέσα σε αστυνομικά τμήματα, επιθέσεις σε πορείες, δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τραμπουκισμοί σε Κερατέα, Σκουριές και Λευκίμμη, δολοφονία του Ζακ…όλα σημεία των καιρών, να μας θυμίζουν το πραγματικό πρόσωπο της εξουσίας η οποία συντηρεί μια ανεξάρτητη αστυνομία με ακροδεξιό πρόσημο και αναβαθμίζει συνεχώς το ρόλο της, στρατικοποιώντας την με σκοπό να καταστείλει κάθε κοινωνικό αγώνα.

Εντέλει, ο αντίκτυπος του Δεκέμβρη του 2008 αποτυπώθηκε σε διάφορους χώρους με αποτέλεσμα ένα πολύμορφο κύμα δράσεων. Από τη μία πλευρά, το στίγμα του Δεκέμβρη στο εσωτερικό του ευρύτερου α/α κινήματος αποτέλεσε το εφαλτήριο για τη δημιουργία μιας νέας γενιάς πολιτικών υποκειμένων αλλά και καινούργιων κινηματικών εγχειρημάτων σε πολλά μέρη. Από την άλλη, παρείσφρησε σε διάφορα πεδία της κοινωνικής ζωής, με διάφορες δομές και χώρους, που άλλοτε ήταν στα χέρια του κράτους ή ιδιωτών, να επαναπροσδιορίζονται από τα κάτω και να λειτουργούν μακριά από κομματικούς παράγοντες, και ιδιωτικά/κρατικά συμφέροντα.

Γιατί κατεβαίνουμε στο δρόμο….

Οι εξεγέρσεις του παρελθόντος είναι και θα είναι η ιστορική παρακαταθήκη  που μας δίνει το έναυσμα για τις εξεγέρσεις του μέλλοντος, ενάντια στις καταπιεστικές και εξαθλιωτικές συνθήκες που μας επιβάλλουν το κράτος, οι οικονομικές ελίτ και η πατριαρχία. Αυτό ωστόσο αποτελεί ένα μόνο κομμάτι του αγώνα, αφού ο πόλεμος με την εξουσία σε κάθε της μορφή είναι μόνιμος, μέχρι την ολική καταστροφή της. Δεν ξεχνάμε με ποιους έχουμε να κάνουμε, δεν συγχωρούμε τον κάθε λογής Κορκονέα, στεκόμαστε απέναντι σε αφεντικά, μπάτσους, φασίστες και κράτος.

Θα μας βρίσκουν πάντα στους δρόμους της κοινωνικής ελευθερίας και της ευτοπίας μας – όπως και 10 χρόνια πριν – στους Δεκέμβρηδες του μέλλοντος….

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ

ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

 

Κατάληψη στο Μπίνειο

Δεκέμβρης 2018

Leave a Reply