
Προβολή ταινίας: Shortbus (2006)
Τετάρτη 28/03 στις 21:00
Shortbus του John Cameron Mitchell (2006)
Μια σεξολόγος, μην έχοντας ποτέ οργασμό στη ζωή της, επισκέπτεται το εναλλακτικό κλαμπ Shortbus για να διευρύνει το πεδίο των ερωτικών της εμπειριών, καθ’ υπόδειξη δυο πελατών της, ενός γκέι ζευγαριού, που αναζητά επίσης στον ίδιο χώρο έναν τρίτο εραστή. Μια συγκλονιστική και σε στιγμές σπαρταριστή κραυγή αγωνίας για επικοινωνία, για ανθρώπινη επαφή, για αλληλοκατανόηση, για υπέρβαση του καταναλωτικού κορεσμού και για άνοιγμα νέων οδηγών επιβίωσης στο μεταμοντέρνο (πλέον) κόσμο των μεγαλουπόλεων!
Η αφίσα της προβολής εδώ


Προβολή ταινίας: Ken Park (2002)
Τετάρτη 21/03 στις 21:00
Ken Park των Larry Clark – Edward Lachman (2002)
Μια παρέα εφήβων σε κωμόπολη της Κεντρικής Καλιφόρνιας και η κενότητα των σχέσεων που τους χαρακτηρίζουν, τόσο μεταξύ τους, όσο και με το οικογενειακό τους περιβάλλον. Ο θεατής καλείται να ξεπεράσει το οπτικό σοκ και να δει με προσοχή την ταινία ως σύνολο, γιατί είναι από τις σπάνιες φορές που ο κινηματογράφος επιστρατεύει μια (τόσο προστατευμένη από το νόμο, την κοινωνική ηθική και τις θρησκείες) φυσική λειτουργία ως μέσο αφηγηματικής έκφρασης (κι όχι ως υποβοήθημα ηδονής, όπως στην πορνογραφία).
Η αφίσα της προβολής εδώ


Αλληλεγγύη στο Αντιεξουσιαστικό στέκι Λόφος στη Μυτιλήνη
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΛΟΦΟΣ
Την Δευτέρα 12 Μαρτίου μια ομάδα φοιτητών και φοιτητριών αποφασίσαμε να καταλάβουμε τον χώρο του παλιού και εγκαταλελειμμένου εδώ και χρόνια κυλικείου στον τελευταίο όροφο του κτιρίου της γεωγραφίας. Η ενέργεια αυτή σκοπό έχει την δημιουργία ενός χώρου που θα λειτουργεί με τους όρους των ατόμων που τον διαχειρίζονται (και μόνο) και θα καλύπτει τις ανάγκες τους σε πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο. Επιλέξαμε αυτόν τον χώρο καθώς με την κατάληψη του δεν κάνουμε, σε σταθερή βάση, δυσκολότερη την δουλειά των φοιτητών και των εργαζομένων του πανεπιστημίου. Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες που οραματίζονται στον χώρο αυτό πρυτανικές αρχές και άλλα αντιδραστικά κομμάτια του πανεπιστημίου δεν μας βρίσκουν μόνο αδιάφορους αλλά και εχθρικούς.
Με την κατάληψη του χώρου αυτού δίνουμε ζωή στα εγκαταλελειμμένα ντουβάρια του μίζερου πανεπιστημίου. Δίνουμε την ευκαιρία στους εαυτούς μας και σε φοιτητές και εργαζομένους του πανεπιστημίου να στεγάσουν δραστηριότητες που απέχουν από κομματικές και εμπορευματικές λογικές και οικοδομούμε δημιουργικές σχέσεις ισότητας και αλληλεγγύης μεταξύ μας. Ανοίγουμε λοιπόν το Αντιεξουσιαστικό Στέκι Λόφου. Αντιεξουσιαστικό , γιατί λειτουργούμε αυτοοργανωμένα και αντιιεραρχικά με βάση την ισότητα και στέκι γιατί θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα σταθερό σημείο αναφοράς στο λόφο που θα ζωντανεύει της εντατικές και στείρες εκπαιδευτικές ώρες. Οι αποφάσεις θα λαμβάνονται ομόφωνα και όχι πλειοψηφικά από την διαχειριστική συνέλευση.
Η κατάληψη αυτή δεν λειτουργεί σαν μέτρο πίεσης στην κυβέρνηση ή σε κάποια άλλη αρχή επομένως δεν έχει αιτήματα και η διάρκειά της θα καθορίζεται ανά πάσα στιγμή από τους λειτουργούς της. Επιλέξαμε να οικειοποιηθούμε τον χώρο χωρίς την άδεια κανενός επισήμου οργάνου καθώς όπως αναφέρουμε και πιο πάνω λειτουργούμε αποκλειστικά και μόνο με τους δικούς μας όρους και όχι με αυτούς που έχουν ορίσει ή θα ορίσουν το κράτος και οι πανεπιστημιακές αρχές. Οι πρυτανικές αρχές αλλά και άλλα κομμάτια του πανεπιστημίου κατά καιρούς προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι φοιτητές είμαστε μέλη μιας πανεπιστημιακής «κοινότητας» και σαν τέτοια λειτουργούμε και αποφασίζουμε ισότιμα για την διαχείριση του πανεπιστημίου. Δεν έχουμε τέτοιες αυταπάτες. Αντιλαμβανόμαστε το πανεπιστήμιο ως ένα ακόμα πεδίο πάλης και στα πλαίσια της πάλης αυτής χρησιμοποιούμε τον χώρο για την οργάνωση ενός ριζοσπαστικού αγώνα μακριά από κομματικές γραμμές και καθοδηγήσεις .
Τασσόμαστε με την μεριά των καταπιεσμένων και επιδιώκουμε να γίνουμε κακός βραχνάς σε κάθε φασιστική σεξιστική ή ρατσιστική φωνή μέσα στο πανεπιστήμιο. Στην διδασκαλία που παραχωρεί το κράτος αντιτάσσουμε την αυτομόρφωση και την αντιπληροφοριση. Στην υποταγή και την αποξένωση που επιβάλει η κυριαρχία προτάσσουμε την κοινωνική αντίσταση και σφυρηλατούμε σχέσεις αλληλεγγύης. Σκοπός μας να δράσουμε εντός και εκτός των συνόρων του πανεπιστημίου αδιαφορώντας για την έλλειψη μας σε θεσμική ή συνταγματική νομιμότητα. Στην κατεύθυνση αυτή το στεκι λειτουργεί καθημερινά για φοιτητές εργαζομένους και ανέργους.
ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΛΟΦΟΣ

Αλλαγή μέρας και ώρας συνέλευσης
Η Διαχειριστική συνέλευση της κατάληψης στο Μπίνειο μεταφέρεται τη Δευτέρα στις 18:00. Μόνο για τη Δευτέρα 19/03 θα ξεκινήσει στις 19:30.

Συζήτηση πολιτικού καφενείου: Παρισινή Κομμούνα
Σάββατο 17/03 στις 21:00
Παρίσι, 18 Μαρτίου 1871. Στη Μητρόπολη των κοινωνικών αναταραχών ξεσπάει η πρώτη προλεταριακή έφοδο στους ουρανούς- Η Κομμούνα. Για πάνω από δύο μήνες οι Κομμουνάροι αποδεικνύουν μέσω των πράξεων τους, πως το Προλετάριατο μπορεί να πάρει τη τύχη στα χέρια του. Η Κομμούνα είναι η απόδειξη της ταξικής συνείδησης των αδικημένων, το πρώτο βήμα της Ιστορίας μας, η ρεαλιστική θεώρηση της δύναμής μας, το πέρασμα από την ανυπακοή στην αντεπίθεση. Κόντρα στην πλάνη της εξουσίας, συλλογική μνήμη της Κομμούνας δεν είναι η «ήττα μας», αλλά η έναρξη μιας υπόθεσης που δεν έχει κλείσει ακόμα…
Η αφίσα της εκδήλωσης εδώ

Συζήτηση Πολιτικού Καφενείου
Πέμπτη 15/03 στις 18:00 συζήτηση πολιτικού καφενείου με θέμα:
Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΥΣΑ ΓΥΝΗ:
Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΟΥ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ
ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 1900-1940

Προβολές: Η Κομμούνα (2000)
Τετάρτη 07 Μαρτίου στις 20:00 – Α’ μέρος
Τετάρτη 14 Μαρτίου στις 20:00 – Β’ μέρος
Η Κομμούνα (La Commune, Paris 1871) του Peter Watkins
Μέσα σε μια γιγαντιαία αποθήκη στα εργατικά Παρισινά προάστια, ο Πήτερ Ουότκινς συγκεντρώνει 200 ερασιτέχνες (μεταξύ τους, πολλοί «άνθρωποι χωρίς χαρτιά» από την Αλγερία, την Τυνησία και το Μαρόκο). Μαζί θα προσπαθήσουν να ανασυνθέσουν τα γεγονότα της Άνοιξης του 1871, της ανόδου και της πτώσης της Παρισινής Κομμούνας. Το έργο – ποταμός του Ουότκινς ερευνά αυτή την ξακουστή, σύντομη, ρομαντική μα και τραγική περίοδο, τότε που οι φτωχοί Παριζιάνοι εργάτες εξεγέρθηκαν ενάντια στην αστική Γαλλική Κυβέρνηση η οποία υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το Παρίσι και να εγκατασταθεί στις Βερσαλίες. Οι δραματικές εξελίξεις «καλύπτονται» από δυο τηλεοπτικά συνεργεία: Η «Εθνική Τηλεόραση των Βερσαλιών», παρουσιάζει την επίσημη εκδοχή των γεγονότων, η «Κομμούνα TV», μεταφέρει τις απόψεις των επαναστατημένων Κομμουνάρων. Το τολμηρό αριστούργημα του Οουότκινς, επαναστατικό σε φόρμα και περιεχόμενο, κινείται ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν και μας υποχρεώνει να αντιπαρατεθούμε με τις όποιες εκ του ασφαλούς, αντικειμενικές αναγνώσεις της Ιστορίας και να αντιμετωπίσουμε τις αναπόφευκτες αντανακλάσεις της στο σήμερα. Κανείς δεν μπορεί να μείνει ίδιος μετά την εμπειρία της «Κομμούνας».
Η αφίσα της εκδήλωσης εδώ
Μπροσούρα για την Παρισινή Κομμούνα εδώ

















