Κατάληψη στο Μπίνειο

Το παρακάτω κείμενο αναφέρεται στις κάλπικες επιλογές που προσφέρουν οι εκλογές στην Αίγυπτο (όπως και παντού). Στις 16 & 17 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί ο 2ος γύρος προεδρικών εκλογών. Σε μια δημοκρατία που προσφέρει το “μη χείρον βέλτιστον” υπάρχουν κάποιοι/ες που λένε πως αυτό δεν είναι επιλογή.

Οι εκλογές στην Αίγυπτο υπό στρατιωτικό καθεστώς: ενωθείτε μαζί μας στην αντίσταση ενάντια στην αντεπανάσταση

Προς όσους αγωνιζόμαστε στην ίδια πλευρά,

Από την αρχή της επανάστασης στην Αίγυπτο οι κατεστημένες εξουσίες έχουν εξαπολύσει μια άγρια  αντεπανάσταση για να ελέγξουν και να ενσωματώσουν τον αγώνα μας, πνίγοντας τις φωνές των ανθρώπων σε μια διαδικασία άσκοπων, αποσπασματικών πολιτικών μετασχηματισμών. Αυτή η διαδικασία έχει στόχο την εκτροπή από το δρόμο της επανάστασης και από την απαίτηση του κόσμου της Αιγύπτου για «ψωμί, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη». Με μόλις 18 ημέρες επανάστασης και αφού αναγκάσαμε τον Μουμπάρακ να εγκαταλείψει την εξουσία, η συζήτηση για τις πολιτικές συγκρούσεις και τις δομές της ελίτ, τόσο στα κρατικά όσο και στα ιδιωτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, συνεχίζει να κυριαρχείται από αλλαγές σε θέσεις υπουργών, κυβερνητικούς ανασχηματισμούς, δημοψηφίσματα, επιτροπές, θεσμούς και πιο εξόφθαλμα περί βουλευτικών και τώρα περί προεδρικών εκλογών.

Από την πρώτη στιγμή, η επιλογή μας ήταν να απορρίψουμε στην ολότητα τους τις προσπάθειες του καθεστώτος να σύρει την επανάσταση, υπό το πέπλο μιας «δημοκρατικής διαδικασίας», σε ένα γελοίο διάλογο με την αντεπανάσταση, ο οποίος ούτε προωθεί τα αιτήματα της επανάστασης, ούτε εκφράζει κάποια ουσιαστική, πραγματική δημοκρατία. Συνεπώς, η επανάστασή μας θα συνεχιστεί και πρέπει να συνεχιστεί.

Ο κόσμος στην Αίγυπτο βρίσκεται τώρα σε μια ευάλωτη στιγμή. Η επίσημη πολιτική ατζέντα προσπαθεί να πείσει ότι οι τεχνολογίες της δημοκρατίας προσφέρουν αυτήν τη στιγμή μία επιλογή μεταξύ «δύο κακών». Αυτά είναι: ο Ahmed Shafiq, που εγγυάται την επανάκαμψη του παλιού καθεστώτος και την εκδικητική του επιστροφή, εξαγγέλλοντας ανοιχτά μια εγκληματική επίθεση ενάντια στην επανάσταση, κάτω από το φασιστικό πρίσμα της «ασφάλειας» και της «σταθερότητας», αλλά και υποσχόμενος προστασία για τις θρησκευτικές μειονότητες (στις οποίες το καθεστώς, ως κομμάτι της βασισμένης στο φόβο πολιτικής του, συστηματικά πρόσφερε απομόνωση και επιθέσεις), και ο Mohamed Morsi, ο υποψήφιος των Αδελφών Μουσουλμάνων, οι οποίοι υποτίθεται ότι, μέσω του μύθου περί πολιτισμικής αναγέννησης, θα μας «σώσουν» από το «παλιό καθεστώς» – όσο παράλληλα θα παγιώνουν τόσο την οικονομική τους επικυριαρχία όσο και την περιφερειακή καπιταλιστική ηγεμονία, που τρέφεται και εξαρτάται από αυτό, για τη δημιουργία ενός κλίματος άγριας εκμετάλλευσης του αιγυπτιακού λαού και των φυσικών πόρων. Είναι σίγουρο ότι αυτή η προσπάθεια θα συνοδευτεί από την επιστράτευση του στρατιωτικού μηχανισμού που θα προστατεύσει την ανερχόμενη άρχουσα τάξη των Αδελφών Μουσουλμάνων από την οργή και την εξέγερση των ίδιων των θυμάτων της: το πλήθος εκείνο δηλαδή στο οποίο έχουν ιστορικά εναντιωθεί οι ηγέτες αυτής της οργάνωσης, καταδικάζοντας και παρανομοποιώντας τους αγώνες του για ζωή, αξιοπρέπεια και ισότητα.

Σύμφωνα με τα επίσημα εκλογικά αποτελέσματα, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων (75%) δεν επέλεξαν ούτε τον Shafiq ούτε τον Morsi στον πρώτο γύρο των εκλογών. Δεν μπορούμε να δεχτούμε την επιλογή του «λιγότερου κακού» όταν και τα δύο φτιασιδώνουν με την ίδια ένταση το ίδιο παλιό καθεστώς. Πιστεύουμε ότι υπάρχει και άλλη επιλογή. Και σε καιρούς όπου η αντιληπτή κοινή λογική απέχει όσο περισσότερο γίνεται από την αλήθεια, νιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε για ακόμη μια φορά.

Αντιλαμβανόμαστε το ζήτημα των προεδρικών εκλογών στην Αίγυπτο σαν μια προσπάθεια από τη μεριά της ακόμα κραταιάς στρατιωτικής χούντας και των δυνάμεων της αντεπανάστασης, να αποκτήσουν παγκόσμια νομιμοποίηση ώστε να παγιώσουν το υπάρχων καθεστώς και να πλήξουν θανάσιμα την αιγυπτιακή επανάσταση. Σας ζητάμε να αντισταθούμε όλοι/ες μαζί ενάντια στη λογική  αυτής της διαδικασίας, η οποία προσπαθεί να ενδυναμώσει περαιτέρω την αντεπανάσταση.

Ο αγώνας μας δεν υφίσταται διαχωρισμένος από τον δικό σας.

Τι είναι επανάσταση αν όχι η άμεση και ασυμβίβαστη απόρριψη του status quo: της στρατιωτικοποιημένης εξουσίας, της εκμετάλλευσης, της ταξικής διαστρωμάτωσης και της διαρκούς και αμείλικτης αστυνομικής βίας, απλώς για να κατονομάσουμε μερικά από τα πιο βασικά και καρκινικά χαρακτηριστικά της παρούσας κοινωνίας. Αυτές οι δομικές πραγματικότητες δεν αποτελούν ιδιαιτερότητες της Αιγύπτου ή της αιγυπτιακής επανάστασης.
Τόσο στο Νότο όσο και στο Βορά οι κοινότητες αντιστέκονται ενάντια σε όσα πρέπει αναντίρρητα να γίνονται αποδεκτά, εξεγείρονται ενάντια σε έναν ρηχό πραγματισμό που μας λέει ότι η δημοκρατία απλώς επιλέγει το μικρότερο μεταξύ “δύο κακών” και ότι η εκλογή του ενός από τα δύο αναπαριστά την προτίμηση για διακυβέρνηση και όχι αυτό που πραγματικά είναι: την αποδοχή της μοναδικής κυβέρνησης που υπάρχει – αυτή των αχαλίνωτων, καταπιεστικών, απάνθρωπων καπιταλιστικών σχέσεων. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες με τις μάζες των επισφαλών και των απειλούμενων ανθρώπων που έχουν επιλέξει να υπερασπιστούν την ύπαρξη τους από ένα επιθετικό παγκόσμιο σύστημα σε κρίση. Για την ακρίβεια, από ένα τρεμάμενο σύστημα το οποίο στον επιθανάτιο ρόγχο του αγγίζει πρωτόγνωρα επίπεδα επιτήρησης, στρατιωτικοποίησης και βίας για να καθυποτάξει τις ανταρσίες μας.

Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι παρά το γεγονός της αναγνώρισης του «δημοκρατικού» χαρακτήρα του πρώτου γύρου των αιγυπτιακών προεδρικών εκλογών από το παγκόσμιο κατεστημένο, εμείς  σθεναρά και κατηγορηματικά απορρίπτουμε το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών καθώς δεν αντιπροσωπεύουν τις επιθυμίες του αιγυπτιακού λαού που πάλεψε κατά τη διάρκεια της επανάστασης της 25ης Γενάρη.

Επιπλέον, απορρίπτουμε κατηγορηματικά και για λόγους αρχής τις εκλογές αυτές για τους παρακάτω λόγους:

1- γιατί ακόμα και με τα δεδομένα των πιο νοσηρών και απαράδεκτων συστημάτων αντιπροσώπευσης που ίσχυαν κάποτε στον παγκόσμιο Βορρά, δεν νοούνται «ελεύθερες και δίκαιες εκλογές» υπό την επιτήρηση μιας διψασμένης για εξουσία, στρατιωτικής χούντας. Μιας χούντας που επίμονα αγωνίζεται για να εξασφαλίσει την πολιτική της κυριαρχία και να προστατεύσει την τεράστια οικονομική της αυτοκρατορία. Μάλιστα, τόσο επίμονα που δεν υπάρχει καν κάποια συνταγματική ρύθμιση που να καθορίζει τις εξουσίες της. Πώς θα μπορούσαμε να δεχτούμε την επιτήρηση μια στρατιωτική δικτατορία οποιασδήποτε πολιτικής διαδικασίας, τη στιγμή που χιλιάδες Αιγύπτιοι συνεχίζουν να μαραζώνουν στα κάτεργα των στρατιωτικών φυλακών, μετά από συλλήψεις στο σωρό, συστηματικά βασανιστήρια και έκτακτα στρατοδικεία.

2- για την κατάχρηση εξουσίας προς όφελος των επιλογών των στρατηγών: με στόχο την προώθηση του εκλεκτού υποψηφίου της χούντας, του πρώην πρωθυπουργού Ahmed Shafiq, η Ανώτατη Επιτροπή Προεδρικών Εκλογών απλώς παρέβλεψε, χωρίς ενδοιασμούς τον πρόσφατο νόμο περί εκλογικού αποκλεισμού υποψηφίων που διετέλεσαν στελέχη του καθεστώτος Μουμπάρακ.

3- για τον παραλογισμό της συγκέντρωσης απεριόριστης εξουσίας στα χέρια μιας εκλογικής επιτροπής, που αποτελείται από κεντρικά πρόσωπα της εποχής Μουμπάρακ, τα οποία υποτίθενται ότι επιβλέπουν μια «δημοκρατική» διαδικασία.

4- για τα θολά προγράμματα που πούλησαν οι επικρατέστεροι υποψήφιοι, τα οποία περιπαίζουν και προκαλούν  τις αξίες και τους στόχους της επανάστασης, ακόμη και τον βασικό λόγο για τον οποίο γίνονται αυτές οι εκλογές και για τον οποίο χιλιάδες μάρτυρες έδωσαν την ζωή τους: «ψωμί, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη».

Εάν αυτές οι εκλογές γίνουν και αναγνωριστούν διεθνώς, το καθεστώς θα λάβει την παγκόσμια αποδοχή για να εξαλείψει όλα όσα για τα οποία πάλεψε η επανάσταση. Εάν αυτές οι εκλογές γίνουν και εμείς παραμείνουμε σιωπηλοί, θα είναι σαν να εξουσιοδοτούμε το καθεστώς να μας καταδιώξει, να μας φυλακίσει και να μας βασανίσει, σε μια προσπάθεια να πνίξει όλες τις φωνές αντίστασης εν τη γενέση τους.

Συνεχίζουμε στο δρόμο της επανάστασης, με τη δέσμευση της αντίστασης στη στρατιωτική εξουσία, στον τερματισμό των στρατοδικείων για πολίτες και στην απελευθέρωση όλων των κρατουμένων σε στρατιωτικές φυλακές. Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε στους χώρους εργασίας, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια και με τις συνελεύσεις των γειτονιών μας. Ο αγώνας μας, όμως, συνεχίζεται εξίσου και ενάντια σε κάθε κυβέρνηση και σύστημα που υποστηρίζουν το καθεστώς που μας καταπιέζει.

Είμαστε αποφασισμένοι να αρνηθούμε οποιαδήποτε δανειακή σύμβαση που ίσχυε και συνεχίζει να ισχύει μεταξύ διεθνών οικονομικών οργανισμών ή ξένων κυβερνήσεων και ενός καθεστώτος που ισχυρίζεται ότι μας εκπροσωπεί, τη στιγμή που αναπτύσσεται μόνο μέσα από την εκμετάλλευση και την καταπίεσή μας. Σας καλούμε να πλαισιώσετε τον αγώνα μας ενάντια στην αντεπανάσταση. Πώς θα μπορούσατε να δείξετε την αλληλεγγύη σας; Όταν εμείς δεχόμαστε επίθεση, δέχεστε και εσείς, γιατί ο αγώνας μας είναι παγκόσμιος και ενάντια στις δυνάμεις που επενδύουν στην υποταγή και στην καταστολή.

Παραμένουμε στο πλευρό της συνεχιζόμενης επανάστασης, μιας επανάστασης που θα πραγματωθεί μόνο μέσα από τη δύναμη, την κοινότητα και την επιμονή των ανθρώπων∙ όχι μέσα από δηλητηριώδη δημοψηφίσματα για τη στρατιωτική εξουσία.

Σύντροφοι/ισσες από το Κάιρο

<comradesfromcairo@gmail.com>

το αγγλικό κείμενο μπορείτε να το βρείτε εδώ

και να το κατεβάσετε σε pdf εδώ

Παρασκευή 08/06 στις 22:30 με τους:

Μεθυσμένα Ξωτικά: http://www.methismenaxotika.gr/

Burn the boredom: http://burntheboredom.wordpress.com/

Όσο περισσότερο σου κλέβουν τη ζωή

τόσο σε ντοπάρουν με έθνος και φυλή

Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Μυτιλήνης

Στις 29 Απρίλη 2011, απαγάγονται από τα σπίτια τους οι αναρχικοί Ν.Λ., Γ.Π. και Θ.Σ. μαζί με ακόμη ένα άτομο και μεταφέρονται στη Γ.Α.Δ.Α. Πριν καν ακόμα τους γνωστοποιηθεί ο λόγος της προσαγωγής αυτής, διάφορα ΜΜΕ αρχίζουν ήδη να διαδίδουν ότι έχουν πραγματοποιηθεί συλλήψεις για τον εμπρησμό του βιβλιοπωλείου Ιανός και του υποκαταστήματος της Marfin, κατά τις συγκρούσεις της 5^ης Μάη 2010 που οδήγησαν στον θάνατο τριών εργαζομένων από αναθυμιάσεις. Η επιχείρηση αυτή στηρίχτηκε σε ένα ανώνυμο σημείωμα το οποίο πέρα από το να κατονομάζει τους τρεις συντρόφους, έδινε στοιχεία για τις διευθύνσεις στις οποίες και διέμεναν καθώς και τα τηλέφωνά τους. Στοιχεία που μόνο η κρατική ασφάλεια θα μπορούσε να διαθέτει. Μετά από μία 8ωρη παραμονή στη ΓΑΔΑ και ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιούνται έρευνες στα σπίτια τους, δεν προκύπτει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον τους με αποτέλεσμα να αφεθούν ελεύθεροι και να καλεστούν μετά από μία βδομάδα για ανωμοτί καταθέσεις. Παράλληλα δια μαγείας εξαφανίζεται και το ενοχοποιητικό σημείωμα μέσα από το φάκελο της υπόθεσης.

Σήμερα ένα χρόνο μετά από την προσαγωγή τους και 2 χρόνια μετά τα γεγονότα της 5^ης Μάη, και ενώ οι εξετάσεις του οπτικοαουστικού υλικού και των μαρτυρικών καταθέσεων έχουν ολοκληρωθεί από το καλοκαίρι του 2010 χωρίς να προκύπτει κάτι αξιοποιήσιμο, γνωστοποιείται στους συντρόφους μέσω των δικηγόρων τους, ότι η υπόθεση ξεπαγώνει και ότι πρόκειται να τους ασκηθούν διώξεις για ανθρωποκτονίες, απόπειρες ανθρωποκτονιών, χρήση εκρηκτικών κλπ.

Η χρονική συγκυρία της αρχικής προσαγωγής τους αλλά και της γνωστοποίησης για τις διώξεις που έπονται δεν είναι καθόλου τυχαία. Η ανακίνηση της υπόθεσης κάθε χρόνο κοντά στην ημερομηνία του τραγικού θανάτου των τριών εργαζομένων κάνει ξεκάθαρη την προσπάθεια δημιουργίας μιας μαύρης επετείου. Μιας επετείου μέσα από την οποία η κυριαρχία προσπαθεί να επιβάλλει τα δικά της νοήματα σε σχέση με την κοινωνική αντιβία. Γιατί φυσικά η στόχευση δεν είναι η υπενθύμιση του γεγονότος του εμπρησμού του υποκαταστήματος της Marfin και του θανάτου των εργαζομένων της, αλλά η εγκαθίδρυση στην κοινωνική συνείδηση ότι η βία θα πρέπει να παραμείνει αυστηρά μονοπώλιο του κράτους. Στόχος της κυριαρχίας είναι η κάθε μαχητική, ανατρεπτική χειρονομία απέναντι στους κρατικούς και καπιταλιστικούς μηχανισμούς που επιβάλλουν καθημερινά την εξαθλίωση να εκλείψει. Οι μνήμες από στιγμές εξέγερσης  και σύγκρουσης όπως αυτές του Δεκέμβρη του 2008, των διαδήλωσεων της 5^ης Μάη, τα διήμερα στις 28-29 Ιούνη και 19-20 Οκτώβρη, καθώς και πιο πρόσφατα στις διαδηλώσεις στης 12^ης Φλεβάρη, να αντικατασταθούν από μία υποψία οργής που θα εκφράζεται αποκλειστικά μέσα στα στενά πλαίσια της δημοκρατικής νομιμότητας.

Η επιλογή των τριών συντρόφων για τον ρόλο των αποδιοπομπαίων τράγων δεν είναι καθόλου τυχαία. Και οι τρεις αποτελούν κομμάτια του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου, με συνεχόμενη και συνεπή παρουσία στους αγώνες που αυτός δίνει για την ανατροπή του κόσμου της εκμετάλλευσης. Η δίωξή τους, πέρα από την προφανή προσπάθεια της φυσικής αλλά ακόμα περισσότερο της ηθικής τους εξόντωσης με τις κατηγορίες που τους επιβάλλουν, σκοπό έχει και τη δαιμονοποίηση και περιθωριοποίηση του κινήματος στο οποίο ανήκουν. Ενός κινήματος που βρίσκει όλο και περισσότερο απήχηση μέσα από τις δευρυνόμενες και συνεχώς αυξανόμενες αδιαμεσολάβητες και ακηδεμόνευτες δομές μέσα στις οποίες οργανώνονται οι αντιστάσεις αλλά και η καθημερινή ζωή των «από κάτω» σήμερα.

Η καπηλεία του θανάτου των τριών εργαζομένων από την εξουσία και τα τσιράκια της για να περάσουν τα μηνύματα τους μας εξοργίζει. Οι τρεις εργαζόμενοι είναι νεκροί της εργατικής τάξης και δεν θα μπορούσε (ούτε και θα τον ενδιέφερε) κανένας αστικός μηχανισμός να αποδώσει δικαιοσύνη για το χαμό τους. Ο θάνατος των Επαμεινώνδα Τσάκαλη, Παρασκευής Ζούλια και Αγγελικής Παπαθανασοπούλου έχει μείνει ανεξίτηλα χαραγμένος στη μνήμη μας. Το αδιανόητο γεγονός της πρόκλησης του θανάτου τους από μέσα της κοινωνικής αντιβίας αποτέλεσε και θα αποτελεί αφορμή για τη επαναδιαπραγμάτευσή στον καθένα και την καθεμία μας για την χρήση διαφόρων μέσων και τη διαλεκτική σχέση που αυτά έχουν με την επίτευξη των ενίοτε σκοπών.

Και οι τρεις σύντροφοι έχουν από την αρχή, μέσω δημόσιων τοποθετήσεών τους αρνηθεί όλες τις κατηγορίες για συμμετοχή στα γεγονότα για τα οποία και κατηγορούνται, κάτι άλλωστε που είναι γνωστό και στις διωκτικές αρχές από τα  στοιχεία που ήδη διαθέτουν. Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε συντρόφους μας να διώκονται με κατασκευασμένα και διογκωμένα κατηγορητήρια, και όπως και τις προηγούμενες φορές, δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.

Καμία δίωξη, ποτέ και πουθενά δεν κατάφερε να ανακόψει το ποτάμι της κοινωνικής οργής που θα έρθει να συμπαρασύρει τον κόσμο της εκμετάλλευσης, δημιουργώντας τα γόνιμα εδάφη για να ξεπηδήσει ο κόσμος της ισότητας και της ελευθερίας.

Κάτω τα ξερά σας από τους συντρόφους μας

Σύντροφοι-ισσες από τη Μυτιλήνη

Μετά την πορεία της πρωτομαγιάς στην Ιστάμπουλ, το τουρκικό κράτος συνέλαβε 60 άτομα με την κατηγορία  της «καταστροφή δημόσιας περιουσίας από τρομοκρατική οργάνωση».  9 από αυτούς δημοσιοποιήσαν το παρακάτω κείμενο:

Ανοιχτή επιστολή αναρχικών κρατούμενων από την Τουρκία

Την 1η Μάη του 2012, όπως είναι γνωστό, έγιναν επιθέσεις σε τράπεζες και κτίρια εταιρειών γύρω από την περιοχή του Mecidiyeköy-Şişli, από αναρχικούς που συμμετείχαν στο αναρχικό μπλοκ της πορείας. Εμείς, είμαστε 9 από τους 60 ανθρώπους που κατηγορήθηκαν από την αστυνομία. Εμείς, οι 9 αναρχικοί που μας συνέλαβαν με απόφαση του 9ου Δικαστηρίου Κακουργημάτων και μας προφυλακίσανε στη φυλακή Metris-τύπου Τ, γράφουμε αυτό το γράμμα.
Οι περισσότεροι  συλληφθήκαμε από την αντιτρομοκρατική στις 5 το πρωί της 14ης Μάη και κάποιοι την επόμενη μέρα. Οι υπολογιστές μας, τα τηλέφωνα, οι φορητοί μας δίσκοι, τα βιβλία και πολλά άλλα προσωπικά μας είδη κατασχέθηκαν από 10-20 αστυνομικούς που εισέβαλαν στα σπίτια μας.
Η κατηγορία που μας αποδόθηκε είναι «καταστροφή δημόσιας περιουσίας από τρομοκρατική οργάνωση». Ενώ μεταξύ μας υπάρχουν διαφορετικές οπτικές σε σχέση με τις αναρχικές ιδέες και δεν είχαμε ειδωθεί ποτέ πρόσωπο με πρόσωπο μέχρι τη στιγμή της σύλληψής μας, παρόλαυτα κατηγορούμαστε για σύσταση τρομοκρατικής οργάνωσης. Κάποιοι από εμάς, κατά τη διάρκεια της ανάκρισης εξαναγκαστήκαμε από την αστυνομία να δηλώσουμε ότι είμαστε αρχηγοί της «τρομοκρατικής οργάνωσης» . Η έννοια του αρχηγού, παντελώς αντιθετική με τις αναρχικές ιδέες, και η κατηγορία της «από κοινού συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση» καθιστούν τους ισχυρισμούς της αστυνομίας τραγικούς και κωμικούς. Οι άνθρωποι που κατηγορούνται για “μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης” δεν είχαν στα σπίτια τους ούτε όπλα, ούτε πυρομαχικά. Είχαν όμως, βιβλία που υπάρχουν σε κάθε βιβλιοπωλείο – για παράδειγμα βιβλία του Κροπότκιν – τα οποία θεωρήθηκαν ως ενδείξεις για την ύπαρξη οργάνωσης. Επίσης, άρθρα που διαβάζαμε ή βίντεο που είχαμε μοιραστεί σε  μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χρησιμοποιήθηκαν ως αποδείξεις στο δικαστήριο. Η συμμετοχή ανθρώπων σε μια νόμιμη οργάνωση, που ασχολείται με την απελευθέρωση των ζώων, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οικολογικά ζητήματα, θεωρήθηκαν επίσης ως αποδείξεις από την αστυνομία.
Οι συλληφθέντες υπέστησαν τρομερή ψυχολογική πίεση και για 4 ημέρες δεν τους επιτράπηκε να επικοινωνήσουν με τις οικογένειές τους, ούτε να χρησιμοποιήσουν τηλέφωνο, ακόμα και για να καλέσουν τους δικηγόρους τους. Ένα άτομο που συμμετέχει στο LGBTQ κίνημα, δέχτηκε περαιτέρω φραστικές επιθέσεις. Όλοι πιέστηκαν να παραδεχτούν την ύπαρξη τρομοκρατικής οργάνωσης αλλά και να καταθέσουν εναντίον των συγκατηγορουμένων τους. Δύο συλληφθέντες, υπό την απειλή κάθειρξης 15-20 ετών για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, κατέθεσαν εναντίον ανθρώπων που δεν είχαν ξαναδεί στη ζωή τους. Υπό την πίεση της αστυνομίας, κατηγόρησαν κάποιους, για τους οποίους δεν υπήρχε κανένα στοιχείο από τηλέφωνα, ίντερνετ ή άλλους τρόπους επικοινωνίας που να τους συνδέει, ως αρχηγούς της “τρομοκρατικής  οργάνωσης” και ως συμμετέχοντες στις επιθέσεις.
Οι περισσότεροι συλληφθήκαμε γιατί φορούσαμε παρόμοιες χρωματιστές τσάντες, παπούτσια,  ζώνες κλπ. Εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι, βέβαια, μπορεί να φοράνε παρόμοια ρούχα με όσους εντοπίστηκαν από τα βίντεο κατά τις επιθέσεις.  Φυσικά, με τέτοια σαθρά και παράλογα στοιχεία καμία ύπαρξη αναρχικής τρομοκρατικής οργάνωσης δεν αποδεικνύεται. Γι’ αυτό και κατηγορούμαστε για καταστροφή δημόσιας περιουσίας. Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι, εμείς, ως αναρχικοί που απορρίπτουμε κάθε νόμο και εξουσία και θεωρούμε κάθε κράτος ως δολοφόνο, δεν νοιαζόμαστε αν το κράτος μας θεωρεί τρομοκράτες ή όχι. Το ίδιο κράτος που σκότωσε δεκάδες ανθρώπους στο Roboski(1), που σκότωσε με 13 σφαίρες τον 11χρονο Uğur Kaymazi(2) και ποτέ κανένας/μια  δεν κατηγορήθηκε. Το ίδιο κράτος που σκότωσε 34 ανθρώπους το 1977(3), χωρίς να συλλάβει κανέναν, δεν είχε κανένα πρόβλημα να συλλάβει 60 άτομα και να κατηγορήσει 9 απ’ αυτά, για 3-5 σπασμένες τζαμαρίες τραπεζών.
Δύο από τους συλληφθέντες έχασαν τις τελικές εξετάσεις των πανεπιστημίων τους, ενώ υπάρχει περίπτωση τα ίδια τα πανεπιστήμια να τους επιβάλλουν δικές τους κυρώσεις, από αναστολή φοίτησης, μέχρι και διαγραφή. Άλλος συλληφθέντας που προετοιμάζεται για τις εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο, προφανώς θα δυσκολευτεί να τα καταφέρει μέσα από τη φυλακή. Άλλος που κάνει το μεταπτυχιακό του δεν θα μπορέσει να προχωρήσει με τη διατριβή του. Ξέρουμε ότι τρεις συλληφθέντες απολύθηκαν από τις δουλειές τους μετά τη σύλληψή τους.
Έχουμε βιώσει το σύστημα δικαιοσύνης, για το μεγαλείο του οποίου το κράτος καγχάζει διαρκώς και ξέρουμε ότι δεν είναι τίποτε άλλο από μηχανισμός πίεσης και συμμόρφωσης και ότι έννοιες όπως δικαιοσύνη υπάρχουν μόνο στη θεωρία. Απαιτούμε να αποφυλακιστούμε τώρα. Να ξεκαθαρίσουμε, όμως, ότι για αυτό ούτε θα παρακαλέσουμε, ούτε θα ικετεύσουμε. Γνωρίζουμε ότι βρισκόμαστε στη φυλακή για τις πολιτικές μας ιδέες. Δεν μετανιώνουμε για τίποτα απ’ όσα κάναμε ή δεν κάναμε. Γράφουμε αυτό το γράμμα για να πούμε μερικές αλήθειες στον κόσμο, για να τον βοηθήσουμε να καταλάβει τι συμβαίνει.
Ξέρουμε ότι δεν μας συνέλαβαν απλά για να μας αποτρέψουν από το να συμμετέχουμε σε μελλοντικές δράσεις. Θέλουν, επιπλέον, να μας μετατρέψουν σε κάποιους/ες που θα φοβούνται να αντισταθούν και να παλέψουν για τα δικαιώματά τους. Αυτό, όμως, που δεν ξέρουν είναι ότι οι φυλακές του σιχαμένου τους πολιτισμού, δεν θα μπορέσουν να καταστείλουν τις ιδέες μας και ότι νιώθουμε πιο δυνατοί/ες από ποτέ.
Βαδίζουμε μαζί με τους αναρχικούς/ες όλου του κόσμου και τους στέλνουμε τους χαιρετισμούς, την αγάπη και την αλληλεγγύη μας. Σε όλους τους εξεγερμένους/ες του κόσμου που έχουν τη φλόγα της ελευθερίας στις καρδιές τους από την Αθήνα, το Amed, την Τσιάπας, τη Γάζα, το Τορόντο, το Σηάτλ… Να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι/ες και ότι υπάρχουν άνθρωποι σ’ αυτά τα μέρη που επίσης αγωνίζονται. Ευχαριστούμε όλους/ες για την αλληλεγγύη και τις δράσεις υποστήριξης. Δεν μπορούμε να περιγράψουμε τα αισθήματά μας για τους ντόπιους αναρχικούς/ες που, όπως στον υπόλοιπο κόσμο, διοργανώνουν δράσεις υποστήριξης για εμάς. Οι σελίδες αυτές είναι πολύ λίγες για κάτι τέτοιο. Τους αγκαλιάζουμε όλους/ες και τους/τις στέλνουμε θερμούς χαιρετισμούς. Γνωρίζουμε ότι είναι μαζί μας και ούτε μια στιγμή δεν νιώθουμε μόνοι/ες.
Με πολλές ευχές για πολλές μακρές ημέρες εξέγερσης και αλληλεγγύης.

Αναρχικοί κρατούμενοι:
Beyhan Çağrı Tuzcuoğlu
Burak Ercan
Deniz
Emirhan Yavuz
Murat Gümüşkaya
Oğuz Topal
Sinan Gümüş
Ünal Can Tüzüner
Yenal Yağcı

1.Αναφέρεται σε αεροπορική επιδρομή δύο τουρκικών F16 εναντίον ομάδας χωρικών που κινούνταν τη νύχτα της 28ης Δεκέμβρη 2011 κοντά στα τουρκο-ιρακινά σύνορα, στο χωριό Roboski (Robozik στα Κουρδικά). Η επίσημη εκδοχή είναι ότι θεωρήθηκαν αντάρτες του PKK που μετέφεραν οπλισμό. Ακολούθησαν βίαιες διαδηλώσεις σε όλη σχεδόν την Τουρκία.(σημείωση του μεταφραστή/ρια)

2.Αναφέρεται στη δολοφονία από αστυνομικούς του 11χρονου Uğur Kaymaz και του πατέρα του Ahmet, στην κουρδική πόλη Kızıltepe στις 21/11/2004. Η αστυνομία ισχυρίστηκε ότι δέχτηκε πυρά και από τα θύματα, αλλά η οικογένειά τους επιμένει πως ήταν άοπλοι.(στμ)

3.Αναφέρεται στη Σφαγή της Πλατείας Ταξίμ, την πρωτομαγιά του 1977, όταν κατά την απεργιακή συγκέντρωση «άγνωστοι» άνοιξαν πυρ εναντίον των συγκεντρωμένων.(στμ)

Παρακάτω παρατίθεται το αγγλικό κείμενο

An_Open_Letter_From_Anarchist_Prisoners_in_Turkey_to_the_Public

Αφίσα και κείμενο από την Αντιφασιστική πρωτοβουλία Μυτιλήνης

ΟΥΤΕ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΣΕ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ

Βρισκόμαστε κοντά(αν όχι δίπλα)στον εκφασισμό της κοινωνίας. Οι αφεντάδες μαζί με τις εκάστοτε κυβερνήσεις μας διαλύουν την ζωή. Οι πιο φτωχοί αυτής της κοινωνίας έκτος από την εξαθλίωση έρχονται αντιμέτωποι με τηλεοπτικά πογκρόμ περί οροθετικών πορνών, ληστών μεταναστών και υγειονομικών βομβών. Δηλαδή αυτοί που αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα, αντιμετωπίζονται οι ίδιοι ως το πρόβλημα. Είναι τακτική του αποδιοπομπαίου τράγου. Την χρησιμοποίησε και ο Χίτλερ και δεν πήγε κι άσχημα…ε;.

Το φασιστικό δηλητήριο των σύγχρονων εκφραστών του, επικαλούμενο ανώτερες και κατώτερες φυλές και βασισμένο στο αίσθημα του πατριωτισμού που μας ποτίζει το κράτος και τα ΜΜΕ από τα πρώτα κιόλας σταδία της «κοινωνικοποίησης» μας, δημιουργεί πλαστά τείχη ανάμεσα στους καταπιεσμένους. Με την δύναμη του λαϊκισμού και την παραποίηση της ιστορίας, προπαγανδίζουν την φυλετική ενότητα και την εθνική ομοψυχία κρύβοντας κάτω από το χαλί τον πραγματικό πόλεμο που υπάρχει μέσα στην κοινωνία. Γιατί ο πόλεμος αυτός δεν γίνεται ανάμεσα σε έλληνες και ξένους, ντόπιους και μετανάστες. Γίνεται ανάμεσα στα αφεντικά και τους καταπιεσμένους και τα δυο αυτά στρατόπεδα δεν γνωρίζουν εθνικά σύνορα. Και σαν διαχρονικοί προστάτες των συμφερόντων των αφεντικών, τα διάφορα φασιστοειδή πλάθοντας εισβολείς και βγάζοντας πατριωτικές κραυγές κρύβουν την συνθήκη της εκμετάλλευσης που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. Γιατί οι φασίστες δεν είναι το αντισύστημα που επικαλούνται, αλλά η πιο βάρβαρη έκφανση του ίδιου του συστήματος.

Την συστημική τους φύση την επιβεβαιώνει ολοφάνερα ο εθνικιστικός τους λόγος. Στρατόπεδα συγκέντρωσης που θα ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, τραμπούκοι μαχαιροβγάλτες σουλατσάρουν ανενόχλητοι στις γειτονιές περιμένοντας να

τρομοκρατήσουν και να ξυλοφορτώσουν ότι δεν είναι ελληνικό και ταυτόχρονα  πουλάνε προστασία πατώντας πάνω στην ανασφάλεια της πραγματικότητας. Για να νομιμοποιήσουν την συμμορίτικη τους παρουσία πλάθουν κίνδυνους μιλώντας για μετανάστες βιαστές και δολοφόνους, προσπαθώντας να φοβίσουν περισσότερο το ήδη φοβισμένο κομμάτι της κοινωνίας. Τρεφόμενοι λοιπόν από τον φόβο που οι ίδιοι αναπαράγουν, θα επιχειρήσουν να εκπληρώσουν το ιστορικό τους καθήκον. Γιατί οι φασίστες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του παρακρατικού μηχανισμού και ούτε θέλουν ούτε πρόκειται να επιτεθούν σε κανέναν άλλο πέρα από τους αδύναμους, τους μετανάστες, τους διαφορετικούς και κυρίως σε αυτούς που θα εξεγερθούν ενάντια στο καθεστώς και την εξαθλίωση που μας επιβάλει. Γιατί ιστορικά οι φασίστες είναι η τελευταία εφεδρεία του κράτους για την καταστολή των κοινωνικών αντιστάσεων.

Είναι λοιπόν πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη να ενεργοποιήσουμε τα αντιφασιστικά μας αντανακλαστικά στον κίνδυνο που όλοι νιώθουμε μπροστά στην διάχυση του φασιστικού λόγου και της πρακτικής του. Δεν περιμένουμε την λύση να δώσουν οι δημοκράτες πολιτικάντηδες που τον χρησιμοποιούν για να λυτρώσουν την δική τους επιβολή. Η δική μας απάντηση θα δοθεί καθημερινά αντιτάσσοντας στο φυλετικό μίσος την ταξική συνείδηση και σπάζοντας τη Τρομοκρατική τους δράση με την δυναμική παρουσία μας στον δρόμο. Γιατί η σιωπή μπροστά στον ολοκληρωτισμό που επιδιώκουν σημαίνει συνενοχή…

ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ

ΕΞΕΓΕΡΘΗΤΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  01/06  ΣΤΙΣ 18:00

ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ

ΟΥΤΕ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΣΕ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ

Βρισκόμαστε κοντά(αν όχι δίπλα)στον εκφασισμό της κοινωνίας. Οι αφεντάδες μαζί με τις εκάστοτε κυβερνήσεις μας διαλύουν την ζωή. Οι πιο φτωχοί αυτής της κοινωνίας έκτος από την εξαθλίωση έρχονται αντιμέτωποι με τηλεοπτικά πογκρόμ περί οροθετικών πορνών, ληστών μεταναστών και υγειονομικών βομβών. Δηλαδή αυτοί που αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα, αντιμετωπίζονται οι ίδιοι ως το πρόβλημα. Είναι τακτική του αποδιοπομπαίου τράγου. Την χρησιμοποίησε και ο Χίτλερ και δεν πήγε κι άσχημα…ε;.

Το φασιστικό δηλητήριο των σύγχρονων εκφραστών του, επικαλούμενο ανώτερες και κατώτερες φυλές και βασισμένο στο αίσθημα του πατριωτισμού που μας ποτίζει το κράτος και τα ΜΜΕ από τα πρώτα κιόλας σταδία της «κοινωνικοποίησης» μας, δημιουργεί πλαστά τείχη ανάμεσα στους καταπιεσμένους. Με την δύναμη του λαϊκισμού και την παραποίηση της ιστορίας, προπαγανδίζουν την φυλετική ενότητα και την εθνική ομοψυχία κρύβοντας κάτω από το χαλί τον πραγματικό πόλεμο που υπάρχει μέσα στην κοινωνία. Γιατί ο πόλεμος αυτός δεν γίνεται ανάμεσα σε έλληνες και ξένους, ντόπιους και μετανάστες. Γίνεται ανάμεσα στα αφεντικά και τους καταπιεσμένους και τα δυο αυτά στρατόπεδα δεν γνωρίζουν εθνικά σύνορα. Και σαν διαχρονικοί προστάτες των συμφερόντων των αφεντικών, τα διάφορα φασιστοειδή πλάθοντας εισβολείς και βγάζοντας πατριωτικές κραυγές κρύβουν την συνθήκη της εκμετάλλευσης που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. Γιατί οι φασίστες δεν είναι το αντισύστημα που επικαλούνται, αλλά η πιο βάρβαρη έκφανση του ίδιου του συστήματος.

Την συστημική τους φύση την επιβεβαιώνει ολοφάνερα ο εθνικιστικός τους λόγος. Στρατόπεδα συγκέντρωσης που θα ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, τραμπούκοι μαχαιροβγάλτες σουλατσάρουν ανενόχλητοι στις γειτονιές περιμένοντας να

τρομοκρατήσουν και να ξυλοφορτώσουν ότι δεν είναι ελληνικό και ταυτόχρονα  πουλάνε προστασία πατώντας πάνω στην ανασφάλεια της πραγματικότητας. Για να νομιμοποιήσουν την συμμορίτικη τους παρουσία πλάθουν κίνδυνους μιλώντας για μετανάστες βιαστές και δολοφόνους, προσπαθώντας να φοβίσουν περισσότερο το ήδη φοβισμένο κομμάτι της κοινωνίας. Τρεφόμενοι λοιπόν από τον φόβο που οι ίδιοι αναπαράγουν, θα επιχειρήσουν να εκπληρώσουν το ιστορικό τους καθήκον. Γιατί οι φασίστες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του παρακρατικού μηχανισμού και ούτε θέλουν ούτε πρόκειται να επιτεθούν σε κανέναν άλλο πέρα από τους αδύναμους, τους μετανάστες, τους διαφορετικούς και κυρίως σε αυτούς που θα εξεγερθούν ενάντια στο καθεστώς και την εξαθλίωση που μας επιβάλει. Γιατί ιστορικά οι φασίστες είναι η τελευταία εφεδρεία του κράτους για την καταστολή των κοινωνικών αντιστάσεων.

Είναι λοιπόν πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη να ενεργοποιήσουμε τα αντιφασιστικά μας αντανακλαστικά στον κίνδυνο που όλοι νιώθουμε μπροστά στην διάχυση του φασιστικού λόγου και της πρακτικής του. Δεν περιμένουμε την λύση να δώσουν οι δημοκράτες πολιτικάντηδες που τον χρησιμοποιούν για να λυτρώσουν την δική τους επιβολή. Η δική μας απάντηση θα δοθεί καθημερινά αντιτάσσοντας στο φυλετικό μίσος την ταξική συνείδηση και σπάζοντας τη Τρομοκρατική τους δράση με την δυναμική παρουσία μας στον δρόμο. Γιατί η σιωπή μπροστά στον ολοκληρωτισμό που επιδιώκουν σημαίνει συνενοχή…

ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ

ΕΞΕΓΕΡΘΗΤΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  01/06  ΣΤΙΣ 18:00

ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ