Αλληλεγγύη στους 300 Απεργούς Πείνας
02 Feb 2011
Nέα συνέλευση για τους 300 απεργούς πείνας
28 Jan 2011
Nέα συνέλευση για τους 300 απεργούς πείνας:
Παρασκευή 28/01 στις 17:00 στον χώρο της κατάληψης.
Κείμενο των Απεργών:
Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.
Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.
Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.
Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.
Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας
Έκτακτη Συνέλευση για την Εκκένωση της Νομικής
27 Jan 2011
Έκτακτη συνέλευση θα πραγματοποιηθεί στις 20.30 στην κατάληψη στο μπίνειο, με θέμα την εκκένωση της Νομικής Σχολής που πραγματοποιείται αυτή τη στιγμη στην αθήνα, που φιλοξενεί τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας.
ΔΕΚΑ ΕΚΑΤΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
18 Jan 2011
Αφίσα που δημιουργήθηκε και κολλήθηκε από πρωτοβουλία ατόμων στην Κατάληψη.
Αλληλεγγύη στην Κατάληψη στο Μαραγκοπούλειο
18 Jan 2011
«Για να τσακίσουμε βήμα-βήμα την ιδιοκτησία και κάθε έκφανση της ατομικής κυριότητας πάνω σε όσα δικαιωματικά ανήκουν σε όλους. Για να απογυμνώσουμε τη σήψη ενός κόσμου εμπορεύματος, διαμεσολάβησης, εκπροσώπησης και εκμετάλλευσης. Για την επανάκτηση του χαμένου μας χωροχρόνου, τη συνειδητοποίηση ότι είμαστε ικανοί να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας, δημιουργώντας σχέσεις κοινότητας, οργανώνοντας απ’ την αρχή την καθημερινότητά μας.»
Κατάληψη Μαραγκοπούλειο, Οκτώβριος 2010
Η επιλογή για τη συλλογικοποίηση και τη στέγαση των επιθυμιών και αναγκών όλων και μεγαλύτερων κομματιών της κοινωνίας, μέσα από καταλήψεις, στέκια , συνελεύσεις γειτονιών, γίνεται όλο και περισσότερο ευρεία. Αυτό είναι που καθιστά όλες αυτές τις δομές επικίνδυνες για τη συνέχιση της επιβολής ενός κόσμού διαρκούς υποτίμησης και εκμετάλλευσης των ζωών μας. Κράτος και κεφάλαιο αδυνατώντας να αποτρέψουν την εξάπλωση τέτοιων δομών, η μόνη επιλογή που τους απομένει είναι η καταστολή τους, χρησιμοποιώντας κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς. Είναι πολύ πρόσφατα τα παραδείγματα, από τις κινηματογραφικές επιδρομές στο στέκι Ρεσάλτο στο Κερατσίνι τον προηγούμενο Δεκέμβριο και την κατάληψη Ναδίρ στη Θεσσαλονίκη, τις εμπρηστικές επιθέσεις σε κινηματικές δομές όπως το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Ρέθυμνο, το αυτοοργανωμένο ελεύθερο ραδιόφωνο Radio Revolt και τον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Δυτικών Συνοικιών στη Θεσσαλονίκη, το αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος Αγρός στα Λιόσια. Πιο πρόσφατο παράδειγμα η εκκένωση του Μαραγκοπούλειου κτηρίου στην Πάτρα.
Το Μαραγκοπούλειο (πρώην ΠΙΚΠΑ), ένα κτίριο εγκαταλελειμμένο εδώ και 20 χρόνια καταλήφθηκε πριν από 3 μήνες, από το συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης «Πέρασμα», με σκοπό τη στέγαση των δραστηριοτήτων της συλλογικότητας αυτής. Η επιλογή να μείνει ανοικτό προς τη γειτονιά και το κόσμο της Πάτρας και η κοινωνική αποδοχή που υπήρξε καθιστούσε την εκκένωσή του επιτακτική. Ξημερώματα Τρίτης 28/12/2010, συντονισμένη επιχείρηση της αστυνομίας προβαίνει στην εκκένωση της κατάληψης. Μέσα στο κτήριο βρίσκονται εκείνη τη στιγμή 11 σύντροφοι και συντρόφισσες που προσάγονται και στους 9 από αυτούς/ες ασκείται η κατηγορία περί διατάραξης οικιακής ειρήνης. Μετά από μία μέρα περιφρούρησης του κτηρίου από μία διμοιρία των ΜΑΤ (!), σύντροφοι και συντρόφισσες προχωράνε σε ανακατάληψη του χώρου στις 31/12, αποδεικνύοντας για μία ακόμα φορά, ότι ο δρόμος της καταστολής που επιλέγουν κράτος και κεφάλαιο, όχι μόνο δεν μας τρομοκρατεί, όχι μόνο δεν μας πτοεί, αλλά αντίθετα μας ενδυναμώνει και μας συσπειρώνει.
Η Κατάληψη στο Μπίνειο, αποτελώντας ένα ακόμα κομμάτι στον τοίχο αντίστασης που ορθώνουν τέτοιου τύπου δομές στέκεται αλληλέγγυα στην Κατάληψη στο Μαραγκοπούλειο και θα σταθεί στο πλευρό της και οπουδήποτε αλλού χρειαστεί, με όποιο μέσο αυτό είναι δυνατό.
Κατάληψη στο Μπίνειο
17 Ιανουαρίου 2011
Ακολουθούν οι σύνδεσμοι με τις ανακοινώσεις της συλλογικότητας Πέρασμα για την εκκένωση και την ανακατάληψη του Μαραγκοπούλειου.
Με αφορμή μια ακόμα κρατική δολοφονία…
18 Jan 2011
Κείμενο που γράφτηκε και μοιράζεται από πρωτοβουλία ατόμων στην Κατάληψη.
Το μεσημέρι της Τετάρτης 5/1/2011, μπάτσος της ομάδας ΔΙΑΣ παρέσυρε και σκότωσε με την μηχανή του μία 7χρονη τσιγγάνα έξω από καταυλισμό των Ρομά στο Μενίδι. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των αυτόπτων μαρτύρων ο μπάτσος έσυρε το θύμα του για 150 μέτρα.
Το κορίτσι, που είχε βγει για να πει τα κάλαντα, μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ όπου και υπέκυψε στα τραύματά του. Μετά την ανακοίνωση του θανάτου, ακολούθησαν συμπλοκές μεταξύ των κατοίκων της περιοχής και μονάδων ΜΑΤ που έσπευσαν για καταστολή της οργής. Ο μπάτσος οδηγήθηκε στο ΑΤ Ν. Ιωνίας όπου μετά από ανάκριση αφέθηκε ελεύθερος.
Δεν είναι η πρώτη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο, αν μη τι άλλο, έχει μπει στην καθημερινότητά μας να μαθαίνουμε για θανάτους που προκλήθηκαν από τις αστυνομικές αρχές. Ένα περιστατικό που εντάσσεται στο μεγάλο φάσμα των κρατικών δολοφονιών που περνούν μάλλον απαρατήρητες, σίγουρα αναπάντητες.Ο κατάλογος είναι μακρύς: εργατικά “ατυχήματα”, δολοφονίες μεταναστών, θάνατοι λόγω υποσιτισμού στον καπιταλιστικό παράδεισο της ελεύθερης αγοράς των αφεντικών καθώς και οι καθημερινοί μικροί θάνατοι που όλοι βιώνουμε στο καθεστώς καταπίεσης και ανελευθερίας που ζούμε, είτε στο σχολείο, είτε στη δουλειά, είτε στον “ελεύθερο” (μα ετεροκαθορισμένο) μας χρόνο.
Ο στόχος του κράτους είναι το γνωστό σε όλους και όλες “διαίρει και βασίλευε”. Μέσω των μηχανισμών του, χωρίζει τους ανθρώπους που μπορούν αν το θελήσουν να το καταστρέψουν, σε ράτσες, φυλές, ιθαγενείς, αλλοδαπούς, μειονότητες, θρησκευτικές και αθλητικές ομάδες και άλλα τόσα. Ώστε να μην καταλάβουμε πως δε μας χωρίζει τίποτε ουσιαστικά και πως σίγουρα θα έπρεπε να μας ενώνει ένας κοινός στόχος, το να πάρουμε πίσω αυτό που τα αφεντικά μας άρπαξαν: την εξουσία πάνω στις ζωές μας.
Έτσι λοιπόν για όσους και όσες δεν πείθονται από το παραμύθι, το κράτος φροντίζει εν όψει χρεοκοπίας και οικονομικής κρίσης να προσλάβει ακόμη περισσότερους “προστάτες του πολίτη” ενώ η παρουσία της αστυνομίας γίνεται ολοένα και πιο έντονη, έτσι ώστε να μην σκεφτούμε καν να αντιδράσουμε και να ανεχόμαστε τους μπάτσους να γυρνάνε στις γειτονιές μας με το ύφος του σερίφη στην άγρια δύση.Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει σημασία αν ο μπάτσος που παρέσυρε την 7χρονη είχε πρόθεση ( εκείνη τι στιγμή) να τη σκοτώσει αφού και μόνο η παρουσία τους στους δρόμους αποτελεί καθημερινή κρατική τρομοκρατία. Και αν τραβήξουν όπλο και σκοτώσουν κάνα παιδί… και αν πατήσουν κάνα κοριτσάκι και το σκοτώσουν…. και αν πνίξουν χιλιάδες μετανάστες στο αιγαίο…και αν δείρουν και καμιά εκατοσταριά ανθρώπους που βγαίνουν στο δρόμο για να αντεπιτεθούν στο κράτος και να αρνηθούν το μέλλον που τους επιφυλάσσουν τα αφεντικά, μάλλον θα πρέπει να το θεωρήσουμε φυσικό επόμενο μιας και εμείς τους αφήνουμε να το κάνουν…
Βέβαια όλα αυτά μπορεί κάποιοι/ες από εμάς να μην τα μαθαίνουν καν αφού τα ΜΜΕ παίζουν πολύ καλά το ρόλο τους που δεν είναι άλλος από το να προβάλλουν όσα συμφέρουν το κράτος και το κεφάλαιο.Τα εκάστοτε παπαγαλάκια που αναπαράγουν τον λόγο της εξουσίας στα δελτία των 8 φρόντισαν να κουκουλώσουν ή να διαστρεβλώσουν το γεγονός ώστε να μην υπάρξουν οι ανάλογες κοινωνικές αντιδράσεις.Ας σκεφτούμε μόνο αν και πόσα πραγματικά ξέρουμε για το 7χρονο παιδί που του στέρησε τη ζωή ένας “προστάτης’ του, ένας μπάτσος της ομάδας ΔΙΑΣ, και ας σκεφτούμε πόσα ξέρουμε για τους εορτασμούς της πρωτοχρονιάς σε 20 διαφορετικές πόλεις του πλανήτη… Μάλλον μας κοροιδεύουν…..
Η θέση μας απέναντι στο συγκεκριμένο αλλά και σε κάθε άλλο περιστατικό κρατικής βίας είναι δίπλα στα εκάστοτε θύματα της. Στεκόμαστε ενάντια στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους αλλά και σε κάθε μορφή εξουσίας που μας περιβάλλει. Η απάντηση για μας είναι καθημερινές αντιστάσεις στους χώρους εργασίας,η έμπρακτη αλληλεγγύη μας στους μετανάστες, η συμμετοχή μας σε συλλογικές διαδικασίες χωρίς ιεραρχίες. Ας πάρουμε επιτέλους τις ζωές μας στα χέρια μας.
“Είναι τόσο συμβολικό όσο και πρακτικό. Όσο υπάρχουν εξουσιαστές θα υπάρχουν και οι άνθρωποι που είναι ενάντια σε κάθε εξουσία. Μου προκαλεί το ίδιο πρόβλημα η κίνηση ενός μπάτσου στους δρόμους όσο ένα ψεύτικο χαμόγελο.Αναγνωρίζω τις διαφορές τους στο κοινωνικό γίγνεσθαι αλλά δεν παραβλέπω την κοινή σαπίλα που τα περιβάλει.“
Λόγια συντρόφου για το περιστατικό
Οργισμένοι/Οργισμένες
