Κατάληψη στο Μπίνειο

Το έγκλημα στο Φαρμακονήσι δεν ήταν ούτε τυχαίο, ούτε μεμονωμένο περιστατικό, το έγκλημα είναι διαρκές και το μόνο που αλλάζει είναι ο τόπος στον οποίο συμβαίνει και ο αριθμός των δολοφονημένων. Είναι δυστυχώς άλλο ένα κομμάτι στο πάζλ του ολοκληρωτισμού, στο παζλ που φτιάχνουν το ελληνικό κράτος και οι διεθνείς του συνεργάτες (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ…) και που η τελική του εικόνα έχει σχεδόν διαμορφωθεί…

Θέλουμε στα αλήθεια να «ξεχνάμε» τις σφαίρες στη Μανωλάδα, τους πνιγμένους στη Θερμή, τη φρίκη της Λαμπεντούζας, τα δεκάδες (γνωστά) περιστατικά άγριων βασανιστηρίων  στα αστυνομικά τμήματα και τους λιμενικούς σταθμούς, τους μαχαιρωμένους από φασίστες, που απελαύνονται μόλις τολμήσουν να μιλήσουν για αυτό που τους συνέβη, τα συρμάτινα κλουβιά και τα χωρίς θέρμανση κοντέινερ που περιμένουν όσους δεν πνιγούν στο αιγαίο και που το κράτος αποκαλεί κέντρα φιλοξενίας;

Θέλουμε να συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι η υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής μέχρι του σημείου της στυγνής δολοφονίας θα περιοριστεί στους μετανάστες γιατί εμείς είμαστε στο κράτος «μας»; Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι δικές μας ζωές θα παραμένουν πολύτιμες και ασφαλείς;  Θέλουμε να μη βλέπουμε τις συνεχείς αυτοκτονίες των εδώ απελπισμένων, τις στρατιές των ανέργων, να ξεχναμε ότι το κράτος «μας» βάζει λουκέτο στις «μη παραγωγικές» δομές (νοσοκομεία, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, γηροκομεία, ορφανοτροφεία, ιδρύματα…). Θέλουμε να μη θυμόμαστε ότι στο ρόλο του ενόχου δεν ήταν πάντα οι μετανάστες, αλλά οι εργαζόμενοι του ιδιωτικου, οι εργαζόμενοι του δημοσίου,οι συνταξιούχοι, οι μαθητές, οι πλανόδιοι, οι φοιτητές, οι νοικοκυρές, οι κοντοί με πεταχτά αυτιά; Θέλουμε να μη θυμόμαστε  τις βαρβαρότητες της αστυνομίας εναντίον οποιουδήποτε τόλμησε να αντισταθεί στη λαίλαπα, ακόμα και αν το έκανε με τον πλέον ειρηνικό τρόπο; Θέλουμε να μη θυμόμαστε  τις μηχανές τις ομάδας διας να πέφτουν με φόρα πάνω σε άοπλους ανθρώπους;

Και αν αναρωτιόμαστε «ναι αλλά γιατί να τους πνίξουν;» η πρώτη απάντηση θα ήταν γιατί μπορούν και μάλιστα σχεδόν πάντα ατιμώρητα. Γιατί μπορεί να μην έχουν ακόμα ξεκάθαρες εντολές που να λένε «σκοτώστε», έχουν όμως εντολές που λένε κάντε τους το βίο αβίωτο δηλαδή «… άμα τους σκοτώσετε δεν έγινε και τίποτα». Γιατί, όπως έδειξαν ξεκάθαρα οι τελευταίες εκλογές ένα τεράστιο ποσοστό των σωμάτων ασφαλείας εκφράζεται μέσα από φασιστικές συμμορίες που ολοφάνερα ουρλιάζουν για αίμα μεταναστών.

Το ελληνικό κράτος και τα φιλαράκια του έχουν από καιρό ξεκινήσει μια διαδικασία φτωχοποίησης και εξαθλίωσης μεγάλου μέρους των (νομιμότατων) κατοίκων του και ταυτόχρονα, με την πάντα πολύτιμη βοήθεια των Μέσων Μαζικής Εξαχρείωσης, κατασκευάζει εύκολους και ανίσχυρους ενόχους για τα πάντα. Η καθαρά δολοφονική του μηχανή κουρδίζεται και ήδη επιτίθεται στους «απ’ έξω» ανεπιθύμητους. Η σιωπηλή συνενοχή μας θα το βοηθήσει  να στραφεί γρηγορότερα και προς τα μέσα και ανεπιθύμητοι θα είναι κάθε φορά κάποιοι άλλοι. Η φιγούρα του μετανάστη, όπως παρουσιάζεται μέσα από τα ΜΜΕ και τα κρατικά γαυγίσματα, αυτή η όχι ακριβώς ανθρώπινη, απλά εκμεταλλεύσιμη σκιά δεν θα αργήσει καθόλου να ταιριάξει σε πολλούς περισσότερους.

Κατάληψη στο Μπίνειο

Ιανουάριος 2014

Το κείμενο σε pdf: Με αφορμή τα γεγονότα στο Φαρμακονήσι

Το κείμενο της Συνέλευσης Πολιτικής και Οικονομικής Στήριξης Διωκόμενων Βόλου (Βόλος) εδώ:

Η Δημοκρατία Εκδικείται

Το κείμενο από το Συλλογικό Εγχείρημα Λόγου και Δράσης “Πέρασμα” (Πάτρα) εδώ:

Δικό μου είναι ότι χρησιμοποιώ και χρειάζομαι

Μικροφωνική αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπ. Στρατούλη

Πέμπτη στις  18:00

Στοά Βεκρέλλη (Ερμού)

Αλληγέγγυοι-ες Μυτιλήνης

Το κείμενο που μοιράστηκε στη μικροφωνική: Αλληλεγγύη στον Σπ. Στρατούλη

Ο Σπ. Στρατούλης κρατούμενος στις ελληνικές φυλακές από τα 17 του για 21 συνεχόμενα χρόνια βρίσκεται το τελευταίο διάστημα στο επίκεντρο ακόμα μίας κρατικής αυθαιρεσίας. Μέσα από ένα κατασκευασμένο κατηγορητήριο για συμμετοχή του στην υποτιθέμενη εγκληματική οργάνωση «Στέκια Θεσσαλονίκης» με την οποία οι διωκτικές αρχές προσπαθούν να στοχοποιήσουν συντρόφους και συντρόφισσες του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου, έρχονται να του στερήσουν το δικαίωμα των τακτικών ολιγοήμερων άδειων που λάμβανε τα τελευταία 2 χρόνια. Η ξεκάθαρη αυτή εκδικητική στάση δεν έχει να κάνει φυσικά με τη συμμετοχή του σε κάποια ποινικά διώξιμη πράξη, αφού και μετά την απολογία στην ανακρίτρια δεν κρίνεται προφυλακιστέος και δεν του επιβάλλονται περιοριστικοί όροι, αλλά με την στάση που τηρεί ο σύντροφος μέσα στα ελληνικά κάτεργα όλα αυτά τα χρόνια. Ο Σπ.Στρατούλης ήταν πάντα παρών στους αγώνες που δόθηκαν «εντός των τειχών». Η αδιάλλακτη και αξιοπρεπής στάση του ενάντια στις ταπεινώσεις και την συνεχή υποτίμηση που βιώνουν οι κρατούμενοι-ες στις ελληνικές φυλακές τον έχει φέρει στο στόχαστρο των αρχών.

Η ενεργοποίηση της διάταξης του άρθρου 55, μετά την προσπάθεια εμπλοκής του στην παραπάνω υπόθεση, με την οποία του στερούνται το δικαίωμα των τακτικών αδειών αλλά και αυτό της υφ όρων απόλυσης καθώς έχει εκτίσει το προβλεπόμενο διάστημα, στοχεύει καταρχήν στην ψυχολογική αλλά και σωματική του εξόντωση. Παράλληλα η περίπτωση του χρησιμοποιείται ως παράδειγμα για την τρομοκράτηση όλων των υπολοίπων κρατουμένων που παρά την ειδική συνθήκη στην οποία και βρίσκονται δεν είναι διατεθειμένοι-ες να υπομείνουν την περεταίρω υποτίμησή τους.

Από τη Δευτέρα 11 Νοέμβρη 2013 ο Σπ.Στρατούλης ξεκίνησε απεργία πείνας. Με αυτόν τον τρόπο απαιτεί να σταματήσει άμεσα κάθε δίωξή του σχετικά με την παραπάνω υπόθεση και διεκδικεί την έκδοση απαλλακτικού βουλεύματος για να του χορηγηθούν ξανά οι άδειες. Παράλληλα σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα του Σπύρου έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας ο αναρχικός Ράμι Συριανός από 21/11, κρατούμενος στις φυλακές Δομοκού και από 25/11 οι Εργιόν Μουσταφά και Μιχάλης Ραμαδάνογλου, κρατούμενοι στις φυλακές Μαλανδρίνου και Γρεβενών αντίστοιχα.

Σε αυτές τις στιγμές το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σταθούμε αλληλέγγυοι-ες στον αγώνα που δίνει ο Σπύρος για ελευθερία και αξιοπρέπεια. Οι κινήσεις αλληλεγγύης από τη λάρισα μέχρι τη μυτιλήνη και από την αθήνα μέχρι το λονδίνο δείχνουν άλλωστε ότι όπως όλα αυτά τα χρόνια ήταν και ο ίδιος δίπλα σε όσους και όσες αγωνίζονταν έτσι και τώρα στο δικό του αγώνα δεν είναι μόνος.

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΔΙΩΚΤΙΚΩΝ-ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ

            ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΑΙ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΡΑΜΙ ΣΥΡΙΑΝΟ, ΕΡΓΙΟΝ ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΑΙ ΜΙΧΑΛΗ ΡΑΜΑΔΑΝΟΓΛΟΥ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΩΣ ΕΝΔΕΙΞΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ.

Αλληλέγγυοι-ες Μυτιλήνης

Παρακάτω το κείμενο που μοιράστηκε στη Μικροφωνική Αλληλεγγύης στο πλαίσιο του Πανελλαδικού Καλέσματος Αλληλεγγύης την Πέμπτη 09.01.2014:
Αλληλεγγύη στον Απεργό Πείνας Σπ.Στρατούλη

Συνεχής Ενημέρωση: Λήξη της Απεργίας Πείνας

Απαλλακτικό βούλευμα για τον Σπύρο Στρατούλη (16/01/2014)

Eπιστολή του Σπ. Στρατούλη σχετικά με τη λήξη της απεργίας πείνας (11/01/2014)

Ανακοίνωση Απεργίας Πείνας Σπ.Στρατούλης (11/11/2013)

Iατρική ανακοίνωση για απεργό Σπ. Στρατούλη (07/01/2014)

Εισαγωγή στο Νοσοκομείο (06/01/2014)

Παύση της απεργίας πείνας των 3 αλληλέγγυων (31/12/2013)

Αίτημα του απεργού πείνας Σπύρου Στρατούλη (30/12/2013)

Ιατρική γνωμάτευση (28/12/2013)

Εσπευσμένα στο νοσοκομείο ο απεργός πείνας Εργιόν Μουσταφα (28/12/2013)

Νοσηλεία του απεργού πείνας Σπύρου Στρατούλη (25/12/2013)

Ιατρική ανακοίνωση για σ. στρατούλη (23/11/2013)

Ανακοινώσεις Αλληλέγγυων Απεργών Πείνας:

Ράμι Συριανός

Εργιόν Μουσταφά

Μιχάλης Ραμαδάνογλου

Το έντυπο που συνοδεύει την προβολή Juno στις 20/12 εδώ: Η δεσποινίς Κόρα

Αλληλεγγύη στον σύντροφο Θοδωρή Σίψα

  Βίντεο για Θ.Σίψα από από την εργατική συλλογικότητα ΔΙΑΚΟΠΤΕΣ (τεχνικοί κιν/φου – τηλεόρασης)

‘Η τυχαία δίωξη ενός αναρχικού’